پیامبر اکرم(ص) در طول حیات و رسالت خود، تنها به دعوت مردم به ایمان بسنده نکردند؛ بلکه با باورهای خرافی و سنت‌های نادرستی که زنجیر بر پای اندیشه و مانع رشد انسان‌ها بود، به مبارزه برخاستند؛ حتی آنجا که شکستن یک رسم ریشه‌دار، موجی از مخالفت‌ها را علیه ایشان برمی‌انگیخت. ماجرای ازدواج پیامبر(ص) با همسر سابق زید بن حارثه، نمونه‌ای از این ایستادگی تاریخی در مسیر اصلاح باورهای جاهلی است.
در روزگاری که هوش مصنوعی می‌تواند در چند ثانیه پیچیده‌ترین مسائل را تحلیل کند، هنوز میلیون‌ها نفر برای فهم آینده، نجات یک رابطه یا رسیدن به ثروت، سراغ تاروت، چارت تولد، انرژی‌های کیهانی و «کدهای ثروت» می‌روند؛ گویی خرافات نه‌تنها از بین نرفته، بلکه این بار با ظاهری شیک‌تر، واژه‌هایی شبه‌علمی و حضوری پررنگ در شبکه‌های اجتماعی بازگشته است. اما چرا انسان عصر فناوری، همچنان در برابر وعده‌های ساده و ماورایی تسلیم می‌شود؟ پاسخ را شاید باید نه در ستاره‌ها و کائنات، بلکه در ترس انسان از آینده، میل به کنترل سرنوشت و گریز از واقعیت‌های پیچیده زندگی جست‌وجو کرد.
از شایعات درباره دخالت اجنه در جنگ تا نسبت‌دادن مشکلات زندگی به سحر و جادو؛ اما برای مقابله با وسوسه‌ها و ترس‌های پنهان چه باید کرد؟
پایان ماه‌های سوگواری محرم و صفر و فرارسیدن ماه ربیع‌الاول، در فرهنگ عامه ایرانیان نقطه عطفی در تغییر مناسبات اجتماعی و آیین‌ها و آداب و رسوم بوده است؛ گذر از دو ماه سوگواری و ورود به ماهی که در باور عمومی گشایش و شادمانی به دنبال دارد، با آداب و رسومی همراه است که البته بخشی از آنها در گذر زمان ارتباط تنگاتنگی با خرافه نیز پیدا کرده‌اند.
هر بار که کسی عطسه می‌کند، بعضی‌ها می‌گویند «صبر کن، عطسه شگون ندارد!»؛ اما آیا این باور واقعاً ریشه دینی دارد؟ در روایات اسلامی، عطسه نه نشانه بدیمنی، بلکه امری مرتبط با سلامت و شکرگزاری دانسته شده و برای عطسه‌کننده و کسی که عطسه او را می‌شنود، آدابی نیز بیان شده است. پس ماجرای «بعد از عطسه باید صبر کرد» از کجا آمده است؟
ریشه سوءتفاهمِ تاریخی پایان ماه صفر را باید در روایتی معتبر اما با محتوایی کاملاً متفاوت جستجو کرد.
در اسلام برنامه کامل زندگی بشر از احادیث و کتب فقهی به دست می‌آید؛ یکی از آداب اسلامی مربوط به نوزاد، غسل دادن اوست که در فقه شیعه بر ولیّ نوزاد مستحب موکد است و وقت آن هنگام ولادت تا یک یا دو روز پس از آن می‌باشد، نه روز دهم و نه روز چهلم؛ بنابراین انداختن چهل کلید در کاسه غسل و امثال آن خرافه است؛ بلکه آداب صحیح اسلامی برای نوزاد شامل عقیقه، تحنیک با آب فرات و تربت کربلا، تراشیدن موی سر و انتخاب نام نیکو می‌شود.
برخی افراد بر این باورند که چشم زخم واقعیتی است و نگاه بعضی افراد می‌تواند باعث آسیب، بیماری یا اختلال در حال دیگران شود. هرچند این موضوع گاهی به‌عنوان خرافات شناخته می‌شود، اما در برخی دیدگاه‌های علمی نیز به وجود نوعی انرژی یا نیروی مغناطیسی در چشم اشاره شده است.
گروه‌هایی از طبقات متعدد و متنوع جامعه، از بی سواد تا تحصیلکرده و از فقیر تا غنی در پی آن هستند که گره زندگیشان با گرفتن فال گشوده شود.
در اسلام، موضوع فال‌گیری و پیش‌گویی آینده از مباحثی است که با دیدگاه‌های مختلفی در میان فقها و علمای دینی روبرو شده است.
آن چه بین عوام مشهور است كه هنگام عطسه تك باید صبر كرد، صحت ندارد و در احادیث اثرى از این حرف نیست.
گاهی افراد این‌گونه می گویند که چه روزِ نحسی، چه شبِ بدی، عجب آفتابِ بیخودی، چه هفته بیهوده ای یا چه بارانِ بدموقعی در حالی که شب و روز بد نمی شوند.
مبلغ/ متاسفانه برخی افراد راه حل های خرافی ای را انتخاب می کنند که نه تنها ریشه در اسلام و سبک زندگی دینی ما ندارد بلکه گاه باعث پیروی از عقاید شیطان‌پرستی می‌شود.