خشیت الهی به معنای وحشت از خدا یا بیاعتنایی به خطرهای واقعی زندگی نیست؛ نوعی آگاهی و حرمتگذاری است که میتواند به انسان در تصمیمگیری اخلاقی و تحمل دشواریها کمک کند. اما اضطراب روانی، وقتی مداوم و فرساینده شود، ممکن است به حمایت تخصصی نیاز داشته باشد.