آیات پایانی سوره شوری با ترسیم سرنوشت ستمگران و یادآوری حاکمیت مطلق خداوند، انسان را به استفاده از فرصت‌های باقی‌مانده فرا می‌خواند و هشدار می‌دهد که پیش از فرارسیدن روزی که راه بازگشت بسته می‌شود، باید دعوت الهی را پذیرفت و به سوی حق بازگشت.
لعن در زیارت عاشورا به معنای فحاشی نیست؛ بلکه طلب طرد شدن ستمگران از رحمت الهی است. این متن نشان می‌دهد که چگونه غصب خلافت از اهل‌بیت (ع)، نقطه آغازین تمام جنایات علیه آنان و محروم کردن امت از هدایت بود.