انسان معاصر در هیاهوی رقابت‌های توان‌فرسا فراموش کرده است که گشایش اقتصادی نه از دل دست‌وپا زدن‌های اضطراب‌آلود، بلکه در تلاقی آرامش توحیدی، تدبیر در معیشت و میانه‌روی پدید می‌آید.
دگرگونی در مفهوم امنیت اقتصادی و غفلت از باور به رزق مقدر، جامعه امروز را با بحران فرسایش روانی و مسابقه پایان‌ناپذیر انباشت سرمایه روبه‌رو کرده است. روایتی از پیامدهای اجتماعی حرص که ساختارهای اخلاقی و روابط انسانی را دستخوش تغییر قرار می‌دهد.