قرآن، قیامت را «واقعه» می‌نامد؛ رخدادی قطعی که هیچ گریزی از آن نیست. آیات پایانی سوره رحمن و آغاز سوره واقعه، در کنار یکدیگر، از مقصد نهایی انسان، نعمت‌های بهشتی و سرنوشت سه گروه از انسان‌ها در روز رستاخیز پرده برمی‌دارند.
حجت الاسلام والمسلمین علوی تهرانی گفت: کسی که به پیامبر و آل ایشان درود می‌فرستد به معنای پذیرش عهدی است که در ازل بسته است.
سوره الرحمن سرشار از تکرارهای دل‌نواز و واژه‌های لبریز از لطف الهی، نه‌تنها شاهکاری ادبی در قرآن، بلکه مرهمی برای جان‌های خسته و درمانی برای جسم‌های بیمار است. این سوره، تجلی مهر خداوند است؛ آوایی ملکوتی که از بهشت می‌آید و دل را به رحمت می‌سپارد.