قرآن کریم در واپسین سوره‌های خود، راه پناه بردن به خداوند در برابر شرور آشکار و پنهان را به انسان می‌آموزد؛ از حسادت و آسیب‌های بیرونی گرفته تا وسوسه‌هایی که بی‌صدا در اندیشه و اراده نفوذ می‌کنند. سوره‌های فلق و ناس در کنار سوره اخلاص، مجموعه‌ای از آموزه‌های توحیدی و تربیتی را پیش روی انسان قرار می‌دهند که بر شناخت خداوند، پناه‌جویی به او و هوشیاری در برابر خطرهای بیرونی و درونی تأکید دارد.
آیت‌الله کشمیری در خاطره‌ای از حاج‌آقا مصطفی خمینی نقل می‌کند که امام خمینی(ره) توصیه کرده بود روزانه هزار مرتبه سوره توحید خوانده و ثواب آن به امیرالمؤمنین(ع) هدیه شود؛ زیرا آن حضرت اصل توحید است.
سوره توحید(قل هوالله احد) از سوره های کوتاه قرآن کریم است که بر مداومت آن بعد از هرنماز تاکید شده است.
سوره توحید با چهار آیه، جایگاهی کم‌نظیر در میان آیات قرآن دارد؛ سوره‌ای که به فرموده پیامبر(ص) «نور قرآن» و به گفته امام باقر(ع) برابر با یک‌سوم قرآن است.
در طول روز مداومت کنید سوره توحید را بخوانید و به امام زمان (عج) هدیه کنید.
سوره اخلاص یا توحید، صد و دوازدهمین سوره از سوره‌های مکی قرآن کریم، نقشی بی بدیل در تبیین مفهوم توحید و یگانگی خداوند ایفا می‌کند. این سوره که در جزء سی‌ام قرآن جای دارد، به دلیل محتوای عمیق و تأثیرگذار خود، از جایگاه ویژه‌ای در میان مسلمانان برخوردار است.
مبلغ/ حسینی ضمن بیان شباهت علی(ع) با قرآن تصریح کرد: قرآن می‌فرماید اگر این قرآن بر کوه نازل می‌شد کوه را تکه‌پاره می‌کرد. حضرت علی(ع) هم در روایتی می‌فرماید «لَوْ أَحَبَّنِي جَبَلٌ لَتَهَافَتَ» اگر کوه محبت مرا پیدا می‌کرد تکه‌پاره می‌شد.