قرآن در آیه ۴۱ سوره عنکبوت با تمثیلی گویا هشدار می‌دهد که تکیه‌گاه‌های باطل، هرچند در ظاهر قدرتمند باشند، در حقیقت سست و بی‌پایه‌اند. به تعبیر این آیه، خانه دشمن چیزی جز «خانه عنکبوت» نیست، ظاهری گسترده اما ناپایدار که با کوچک‌ترین تکانی فرو می‌ریزد.
آیات ۳۱ تا ۳۸ سوره عنکبوت با یادآوری سرگذشت پیامبران و اقوام گذشته نشان می‌دهد که تاریخ، صحنه تحقق وعده الهی است، جایی که مؤمنان نجات می‌یابند و ستمگران، با همه قدرت و ثروتشان، به سرانجام اعمال خود می‌رسند.
قرآن کریم با دعوت صریح «سیروا فی الارض فانظروا کیف کان عاقبة الذین من قبل»، انسان را به تأمل در زندگی و فرجام گذشتگان فرا می‌خواند تا روشن شود که تاریخ، صرفاً روایت اتفاقات گذشته نیست، بلکه هشداری زنده برای ستمگران امروز و معیاری برای سنجش راه و سرنوشت انسان‌هاست.
آیه ۸ سوره عنکبوت با زبانی روشن می‌گوید احترام و نیکی به پدر و مادر همیشگی است، اما و اگر هم ندارد، مگر آنجا که انسان به شرک و انحراف از ایمان دعوت شود.