قرآن کریم در واپسین سوره‌های خود، راه پناه بردن به خداوند در برابر شرور آشکار و پنهان را به انسان می‌آموزد؛ از حسادت و آسیب‌های بیرونی گرفته تا وسوسه‌هایی که بی‌صدا در اندیشه و اراده نفوذ می‌کنند. سوره‌های فلق و ناس در کنار سوره اخلاص، مجموعه‌ای از آموزه‌های توحیدی و تربیتی را پیش روی انسان قرار می‌دهند که بر شناخت خداوند، پناه‌جویی به او و هوشیاری در برابر خطرهای بیرونی و درونی تأکید دارد.
در برخی تفاسیر آمده است که شیطان از این جهت «خناس» خوانده شده است که به طور مداوم آدمی را وسوسه می‌کند، و به محض اینکه انسان به یاد خدا می‌افتد پنهان می‌شود و عقب می‌رود؛ اما باز هم همین‌که انسان از یاد خدا غافل می‌شود، جلو می‌آید و به وسوسه می‌پردازد.