قدرتهای بزرگ تاریخ همیشه گمان میکردند هیچ نیرویی توان ایستادن در برابرشان را ندارد، اما قرآن با مرور سرنوشت عاد، ثمود، قوم نوح و دیگر طغیانگران نشان میدهد که آغاز سقوط هر امپراتوری، از لحظهای است که حقیقت را انکار میکند و خود را بینیاز از خدا میبیند.
انسان ممکن است از دیگران تأثیر بگیرد، اما در نهایت نمیتواند مسئولیت اعمال خود را به دوش دیگری بیندازد؛ قرآن تأکید میکند هرکس با نتیجه سعی و رفتار خودش روبهرو میشود و هیچکس بار گناه دیگری را حمل نخواهد کرد.
قرآن در آغاز سوره نجم، پس از اثبات حقانیت وحی، مستقیماً سراغ مشهورترین بتهای عرب جاهلی میرود «لات»، «عُزّی» و «مناة». این آیات تنها روایت یک واقعه تاریخی نیست، بلکه پرده از خرافهای برمیدارد که سالها ذهن مردم را اسیر خود کرده بود.