آیا افشای تخلف و فساد دیگران از نظر قرآن گناه است یا می‌تواند وظیفه‌ای دینی باشد؟ قرآن کریم ضمن نکوهش غیبت، پرده‌دری و انتشار زشتی‌ها، برای دادخواهی، دفاع از خود در برابر اتهام و مقابله با منکر نیز جایگاهی قائل شده است؛ موضوعی که مرز میان افشای فساد و هتک آبروی افراد را به یکی از پرسش‌های مهم اخلاقی و فقهی تبدیل می‌کند.
حجت‌الاسلام محمدی تأکید کرد که تهمت از گناهان بزرگ است و فرد تهمت‌زننده باید هم در دنیا جبران کند و هم در آخرت پاسخگو باشد.
یکی از راه های ترک غیبت پاسخ به این سوال است که ما چرا غیبت می کنیم؟ برخی غیبت کردن را راهی برای برقراری ارتباطات می دانند. گاهی نیز حسادت و ضربه وارد کردن به شخص مورد نظر موجب غیبت می شود و بعضی از افراد شروع به صحبت کردن پشت سر دیگران می کنند تا در کوتاه مدت بتوانند در مرکز توجه قرار بگیرند.
غیبت، گناهی است که به آسانی بر زبان جاری می‌شود اما آثار سنگینی در دنیا و آخرت دارد. چهار گام اساسی می‌تواند ما را از حق‌الناس زبان رها کند.
همان‌گونه که غیبت‌کننده در یک لحظه، آبرویى را که مؤمن سالها به دست آمده مى‌‌ریزد، خداوند هم عباداتى را که او سالها بدست آورده از بین مى‌‌برد. بنابراین محو عبادات چندساله یک کیفر عادلانه است.