در روزگاری که هوش مصنوعی می‌تواند در چند ثانیه پیچیده‌ترین مسائل را تحلیل کند، هنوز میلیون‌ها نفر برای فهم آینده، نجات یک رابطه یا رسیدن به ثروت، سراغ تاروت، چارت تولد، انرژی‌های کیهانی و «کدهای ثروت» می‌روند؛ گویی خرافات نه‌تنها از بین نرفته، بلکه این بار با ظاهری شیک‌تر، واژه‌هایی شبه‌علمی و حضوری پررنگ در شبکه‌های اجتماعی بازگشته است. اما چرا انسان عصر فناوری، همچنان در برابر وعده‌های ساده و ماورایی تسلیم می‌شود؟ پاسخ را شاید باید نه در ستاره‌ها و کائنات، بلکه در ترس انسان از آینده، میل به کنترل سرنوشت و گریز از واقعیت‌های پیچیده زندگی جست‌وجو کرد.
آدم‌ها در جنگ خسته و سردرگم شده‌اند و دلشان می‌خواهد یک نفر بهشان امید بدهد، حتی اگر آن یک نفر دروغگو باشد.
گروه‌هایی از طبقات متعدد و متنوع جامعه، از بی سواد تا تحصیلکرده و از فقیر تا غنی در پی آن هستند که گره زندگیشان با گرفتن فال گشوده شود.
رفتن پیش رمال و فالگیر هیچ توجیه شرعی یا عقلی ندارد و سود واقعی ایجاد نمی‌کند. این افراد صرفاً کسب‌وکار راه انداخته و پول می‌گیرند، مشکلات را حل نمی‌کنند. راه درست، استفاده از دعاهای معتبر و منابع دینی و پرهیز از افراد غیرمجاز است.
در اسلام، موضوع فالگیری و پیش‌گویی آینده از مباحثی است که با دیدگاه‌های مختلفی در میان فقها و علمای دینی روبرو شده است.
نظر حضرت آیت الله العظمی سیستانی درباره فالگیری را می خوانید.
آیت الله خامنه ای به استفتائی درباره فالگیری با سنگریزه و کسب درآمد از آن پاسخ گفتند.