تکبر و برتری‌جویی از نخستین گناهانی بود که زمینه رانده شدن ابلیس از بارگاه الهی را فراهم کرد و در روایت دینی، هبوط انسان نیز با مفهوم دور شدن از جایگاه نخستین و ورود به عالم خاک پیوند خورده است. از این منظر، فخرفروشی و تفاخر تنها یک رفتار ظاهری و اجتماعی نیست، بلکه می‌تواند آثار عمیقی بر روح و سلوک معنوی انسان بر جای بگذارد.
هر انسانی که به مالش فخرفروشی کند و خود را از دیگران برتر بداند، پیش از آنکه به آتش دوزخ گرفتار شود و آتش خداوند او را درهم بشکند و قلبش را بسوزاند و همه درها به رویش بسته باشد و به ستون‌های بلند بسته شده باشد، اینجا و در همین دنیا در نتیجه احتکار و مباهات به مال و تحقیر مردم گرفتار می‌شود.