چرا انسان به صاحبان قدرت و ثروت دل می‌بندد و برای نزدیک‌شدن به آنها طمع می‌کند؟ امیرالمؤمنین(ع) با تعبیری تکان‌دهنده، این میل را خطری برای عزت انسان می‌داند و راه مهار آن را در زهد آگاهانه، قناعت و پناه‌بردن به خداوند معرفی می‌کند.
مبلغ / یک پژوهشگر فقه هنر می‌گوید ایرانیان در گذشته نطام جامعی بین هنر، فقه و عرفان برقرار کرده بودند که الآن هم راهکار حل برخی تضادها بین فقه و هنرهایی مانند موسیقی و سینماست.
مبلغ / یک استاد دانشگاه، مدارا را شرط مشروعیت اخلاقی حکومت دانست و گفت: امام علی به مالک می‌گفت تلاش نکن عیوب مردم را کشف کنی، اما ما مردم را تشویق به جاسوسی و گزارش و عکس از خطای یکدیگر می‌کنیم.
مبلغ/ دانشیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی گفت: مردم کوفه در زمان امام علی (ع) این امر را احساس کردند که «ما اصبح بالکوفه احد الا ناعما، ان ادناهم منزله لیاکل البر، ویجلس فی الظل، ویشرب من ماء الفرات.» هیچ کس در کوفه نیست مگر آن که زندگى اش سامان یافته است، پایینترین افراد نان گندم مى خورند و خانه دارند و از بهترین آب آشامیدنى استفاده مى کنند. لذا این احساس عدالت و سرمایه و اعتماد اجتماعی باید در جامعه فراگیر شود و مردم امور جامعه را از خویش پندارند و درپی اصلاح آن برآیند.