فخرفروشی و به رخ کشیدن خوبیها، تنها نشانه خودبرتربینی نیست، بلکه میتواند بهتدریج صفای باطن و سرمایه معنوی انسان را از بین ببرد. مؤمن واقعی بهجای نمایش فضایل خود و مقایسه خویش با دیگران، باید مراقب نیتها و رفتارهایش باشد؛ چراکه خودنمایی با حقیقت ایمان و اخلاص در بندگی سازگار نیست.