در اسلام برنامه کامل زندگی بشر از احادیث و کتب فقهی به دست می‌آید؛ یکی از آداب اسلامی مربوط به نوزاد، غسل دادن اوست که در فقه شیعه بر ولیّ نوزاد مستحب موکد است و وقت آن هنگام ولادت تا یک یا دو روز پس از آن می‌باشد، نه روز دهم و نه روز چهلم؛ بنابراین انداختن چهل کلید در کاسه غسل و امثال آن خرافه است؛ بلکه آداب صحیح اسلامی برای نوزاد شامل عقیقه، تحنیک با آب فرات و تربت کربلا، تراشیدن موی سر و انتخاب نام نیکو می‌شود.
کارشناس دینی با پاسخ به این پرسش که چرا اعمال معنوی لزوماً به کامیابی مادی منجر نمی‌شوند، تصریح کرد که اگر ظلمی به بنده رسیده باشد خداوند حقِ مظلوم را از ظالم بازپس خواهد گرفت و سختی‌های زندگی، آزمونی است که مشخص می‌کند چه کسی به‌راحتی از پل صراط می‌گذرد و چه کسی در آنجا گرفتار می‌ماند.
یک پژوهشگر سلامت روان از معنویت به‌عنوان پادزهری برای حال این روزها یاد کرد و گفت: برای ایجاد حس آرامش، همه باید در طول روز لحظاتی را به دعا کردن و یاد خدا بپردازیم؛ با توجه به شرایط، باید کتب ادعیه، قرآن و تسبیح سالمندان را همواره در دسترسشان قرار دهیم تا آنان به واسطه معنویات، آرامش لازم را کسب کنند.
کارشناس شبهات با اشاره به دو ساحت جسم و روح در انسان تأکید کرد: در مهمانی خدا، روح مهمان است نه بدن؛ بنابراین محرومیت ظاهری از غذا، راهی برای گشوده شدن سفره معنویت و رشد روحی انسان است.
ماه رمضان فرصتی است برای بازتعریف اولویت‌ها و تقویت پیوندهای خانوادگی، به‌ویژه در شرایط سخت اقتصادی و روانی. مادر به‌عنوان محور اصلی خانه می‌تواند با برنامه‌ریزی واقع‌بینانه، تأکید بر سادگی و صمیمیت، فضایی سرشار از معنویت و آرامش برای خانواده ایجاد کند.
در سال‌های اخیر، مسئله سرگرمی و تفریح به یکی از موضوعات محوری در سبک زندگی جوامع معاصر تبدیل شده است. گسترش رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی، بازی‌های رایانه‌ای و تنوع بی‌سابقه تفریحات فردی و جمعی موجب شده است که بخش قابل توجهی از اوقات فراغت انسان‌ها به اشکال گوناگون سرگرمی اختصاص یابد. در این میان، برای دینداران این پرسش به‌طور جدی مطرح است که نسبت این حجم از سرگرمی با معنویت و هدف غایی زندگی انسان، یعنی قرب الهی، چگونه قابل تبیین است و آیا اساساً می‌توان میان نشاط، لذت و تقرب به خداوند جمع کرد یا نه.
یکی از کارکردهای پنهان اعتکاف، افشای ماهیت سکولار معنویت‌های جدید است، در فرآیند سکولاریزاسیون، دین حذف نمی‌شود، بلکه تفسیر قدسی از جهان به حاشیه می رود.
معنای وزن‌کردن اعمال، نمایش نسبت عمل انسان با حقیقت است؛ نه وزن فیزیکی و نه ارزش ظاهری. این وزن‌کردن نوعی آشکارسازی است که نشان می‌دهد رفتارهای ما در مسیر حق بوده یا آمیخته به هوا و خطا صورت گرفته است.
حسادت انسان را به رفتارهای ناپسند، تهمت و فحش سوق می‌دهد و «ذخایر معنوی» او را خالی می‌کند. برای پیشگیری، باید نسبت به نعمات دیگران حسادت نکنیم و صبر را تمرین کنیم؛ صبر سپری در برابر گناه است و به انسان قدرت حفظ اخلاق و پرهیز از ارتکاب اعمال ناشایست می‌دهد.
تقویت سرمایه‌های معنوی از طریق ایمان و عمل صالح، تقوا و پرهیزگاری و ذکر و تلاوت قرآن محقق می‌شود. این بسترها، که آیات قرآنی نیز بر آنها تأکید دارند، شامل دعا و نیایش، جهاد با نفس، صبر، توبه و استغفار، نیکی به والدین، انفاق و علم‌آموزی هستند. در مجموع، عمل به این آموزه‌ها، انسان را به سوی خداشناسی و سعادت حقیقی و سبک زندگی اسلامی رهنمون می‌کند.
فنگ‌شویی، یک سنت هزارساله چینی برای هماهنگی انسان و محیط است که بر اساس اصول خاصی به چیدمان و انرژی‌های فضا توجه دارد، اما ادعاهای آن از نظر علمی و دینی محل تردید است. در این متن، شبهات اصلی فنگ‌شویی بررسی و با رویکردی مستند و دینی پاسخ داده می‌شود.
معنای بی‌تفاوتی به دنیا در زندگی بزرگان و علما، آرامش و قناعت در برابر سختی‌های مادی است؛ مانند مرحوم آقای قاضی که با وجود مشکلات مالی، آرام و بی‌اضطراب بود.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، زیارت‌ها علاوه بر جنبه‌های معنوی، فرصتی برای اصلاح رفتارها و بازنگری در زندگی شخصی هستند. در این سفرها، فرد از زندگی روزمره و دغدغه‌های دنیوی فاصله می‌گیرد و در فضایی قرار می‌گیرد که بیشتر به فکر آخرت و معنویت است. ارتکاب منکرات در چنین شرایطی، مانند نادیده گرفتن هدف اصلی […]