آیا فردوسی تنها پاسدار فرهنگ ایرانی بود یا اشعارش در بستر مفاهیم نژادی و جنسیتی نیز قابل نقد است؟ بررسی ابیات جنجالی شاهنامه به این سوال پاسخ می‌دهد.
مبلغ/ دکترین ملی گرایی، اذعان دارد که هر ملتی، سزاوار حکومت بر خویشتن است و نباید زیر سلطه خارجی باشد. این است که ملت های موجود، از کسانی که به گروه خودشان تعلق ندارند، از جمله از مهاجران و پناهندگان دیگر فرهنگ ها، واهمه دارند و حضور اینگونه افراد، همیشه می تواند یک پیشران نیرومند برای منازعه باشد.