واقعه عاشورا با نقشآفرینی آگاهانه بانوان اهلبیت(ع) به نهضتی ماندگار در تاریخ اسلام تبدیل شد. حجتالاسلام امیرحسن مظفریزاد در جمعبندی پرونده «مکتب زینبی»، ضمن تبیین جایگاه زنان در کربلا، از ایمان، بصیرت، فداکاری، مدیریت پیام عاشورا و رسالت زن مسلمان در جهاد تبیین امروز سخن میگوید.
شهادت امام حسین(ع)، تلاش بنیامیه برای خاموش کردن پیام عاشورا آغاز شد؛ اما بانوان اهلبیت(ع)، بهویژه حضرت رقیه(س)، با حضور و فریادهای خود این نقشه را ناکام گذاشتند. دادخواهی آن حضرت در شام، هم مظلومیت اباعبدالله(ع) را آشکار کرد و هم مسئولیت مستقیم عاملان جنایت را در برابر مردم قرار داد.
در دورانی که نقل فضائل اهلبیت (ع) با مجازاتهای سنگین روبهرو بود، حضرت فاطمه بنت علی (ع) با ایستادگی در عرصه «روایتگریِ تاریخی»، مانع از تحریف حقیقت حماسه حسینی شد. از روایت گزارشهای تکاندهنده خرابهی شام تا ثبت نشانههای ملکوتی شهادت سیدالشهدا (ع) در بیتالمقدس، بخشی از کنشگری فعال این بانوی بزرگوار است.
نخستین معترض به جنایات کربلا، از میانِ لشکر دشمن برخاست؛ زنی از قبیله بکر بن وائل که با مشاهدهیِ هتکِ حرمتِ نوامیسِ نبوی، سکوتِ مرگبارِ سپاهِ عمر بن سعد را با فریادِ دادخواهی شکست.