نشاط در خانواده اتفاقی نیست؛ محبت، صمیمیت و روابط عاطفی، سرمایههایی هستند که میتوانند یک خانه را به محیطی پویا و آرام تبدیل کنند. اگر شادی از فضای خانواده فاصله گرفته، شناخت همین سرمایهها میتواند نخستین قدم برای بازگرداندن گرما و انرژی به خانه باشد.
ایجاد نشاط در کانون خانواده، بیش از آنکه نیازمند امکانات مادی باشد، مستلزم گشودن دریچههای ارتباطی تازه است. کودکی کردن والدین، نه به معنای رها کردن مسئولیتهای تربیتی، بلکه هنری برای فرو ریختن دیوارهای بلندِ بزرگسالی و پل زدن به دنیای سرشار از خلاقیت و آرامش فرزندان است.