در هیاهویِ زندگیِ مدرن که چشمهایِ ما از نورهایِ مصنوعی و تندِ شهری خسته شدهاند، مساجدِ تاریخیِ ایران نه فقط به عنوانِ مکانِ عبادت، بلکه به مثابهیِ ایستگاههایِ بازآفرینیِ روح عمل میکنند. معماریِ نور در این بناها، قصهای است از هدایت؛ جایی که نور، از یک عاملِ فیزیکی به استعارهای از حضورِ امرِ قدسی تبدیل میشود.