ایران قرنهاست که با نام فرزندان پیامبر گره خورده است و این حجم گسترده از امامزادگان در اقصی نقاط کشور، یک اتفاق تصادفی در نقشه جغرافیایی نیست. این سفرِ بزرگِ تاریخ، روایتی از پیوند ناگسستنی یک ملت با خاندان رسالت است که هنوز هم در قلب تپنده شهرهایمان و در خلوتگاههای معنوی مردم جاری است.
در روزگاری که کودکان و نوجوانان زودتر و گستردهتر از گذشته در معرض محتوای مسئلهدار قرار میگیرند، تربیت دینی دیگر نمیتواند فقط بر کنترل بیرونی تکیه کند. آنچه امروز اهمیت دارد، پرورش هویت، گفتوگوی امن، سواد رسانهای و خودکنترلی اخلاقی در کنار نظارتِ سنجیدهی والدین است.
هر سال با آغاز محرم، یک اتفاق تکرار میشود؛ ابیاتی از محتشم کاشانی دوباره همهجا دیده میشود؛ روی پرچمها، بیلبوردهای شهری، نوحهها، استوریها و حتی ویدئوهای نسل تیتاک. ترکیببند محتشم انگار تنها شعر کلاسیکی است که نه فقط زنده مانده، بلکه هر سال دوباره ترند میشود.
«مصحف رودوسی» یکی از قرآنهای تاریخی در الجزایر است که نقطه عطفی در هویت دینی و تمدنی این کشور به شمار میآید.
برخلاف کلیشه «نسل بیتعلق»، پیمایشهای جهانی نشان میدهد نسل زد پس از کرونا به سوی دین و خانواده بازگشته است. از معابد شینتو در ژاپن تا کلیساهای انگلستان، جوانان در جستجوی معنا و رهایی از تنهایی، هویت دینی خود را احیا میکنند.
زهره صداقت گفت: تبعیضهای فرهنگی و ساختارهای ناعادلانه اجتماعی که غالباً ریشه در سنتهای غیردینی دارند گاهی بهنام دین توجیه میشوند و این وضعیت باعث میشود زنان از حقوقی که شرع برای آنها در نظر گرفته محروم شوند.