مبلغ در این گزارش تحلیلی به بازخوانی راهبرد حضرت عبدالعظیم حسنی در دوران خفقان عباسی پرداخته و نشان میدهد که چگونه میتوان در دنیای امروز که فشارهای اجتماعی و فرهنگی میل به یکسانسازی هویتها دارند، با الگوگیری از یک هجرت هوشمندانه، ایمان و اصالت انسانی خود را حفظ کرد.
مبلغ در این نوشتار به نقش راهبردی بقاع متبرکه بهویژه حرم حضرت عبدالعظیم حسنی در کاهش تنشهای روانی شهروندان تهرانی و بازسازی سرمایه اجتماعی در جامعهای خسته پرداخته است.
در نگارگری ایرانی، مسجد فقط یک بنا نیست؛ گاهی صحنه یک روایت، گاهی نشانهای از جهان معنوی و گاهی عنصری برای شکلدادن به فضای تصویر است. از نسخههای نفیس دوره تیموری و صفوی تا نگارههای مذهبی و ادبی، معماری مسجد با گنبد، مناره، محراب و کاشیکاریهای رنگارنگ، بخشی از زبان تصویری هنرمندان ایرانی شده است. بررسی این نگارهها نشان میدهد که مسجد چگونه از یک فضای معماری به عنصری روایی و نمادین در هنر ایرانی تبدیل شده است.
بسیاری از جوانان امروز گمان میکنند باید میان زندگی مدرن و هویت دینی یکی را انتخاب کنند، اما تجربه زیسته نسل جدید و مرور دقیق معارف اسلامی نشان میدهد این دوگانه، بیشتر یک خطای رسانهای است تا یک واقعیت اجتماعی.
در حالی که والدینِ امروز در میانِ امواجِ خروشانِ اطلاعات و دغدغههایِ آیندهنگرانه برایِ فرزندانشان غرق شدهاند، نامهیِ ۳۱ نهجالبلاغه با زبانی روشن، استراتژیِ دقیقِ تربیتِ انسانیِ پایدار را ارائه میدهد که نه تنها اضطرابِ امروز را درمان میکند، بلکه افقِ فردا را نیز روشن میسازد.
سلمان فارسی تنها یک صحابیِ بزرگ نبود، او تجسمِ زنده یِ پرسشگری است که با پشت پا زدن به میراثِ موروثی و ساختارهایِ فکریِ زمانه، خطرِ عبور از مرزهایِ جغرافیایی و فرهنگی را به جان خرید تا حقیقت را نه در کتابهایِ پدران، بلکه در تجربه یِ زیسته یِ خویش بیابد. او الگویِ انسانِ معاصری است که میخواهد در عصرِ هیاهو و تعصب، به جایِ تقلید، راهی به سویِ آگاهیِ اصیل بگشاید.
ایران قرنهاست که با نام فرزندان پیامبر گره خورده است و این حجم گسترده از امامزادگان در اقصی نقاط کشور، یک اتفاق تصادفی در نقشه جغرافیایی نیست. این سفرِ بزرگِ تاریخ، روایتی از پیوند ناگسستنی یک ملت با خاندان رسالت است که هنوز هم در قلب تپنده شهرهایمان و در خلوتگاههای معنوی مردم جاری است.
در روزگاری که کودکان و نوجوانان زودتر و گستردهتر از گذشته در معرض محتوای مسئلهدار قرار میگیرند، تربیت دینی دیگر نمیتواند فقط بر کنترل بیرونی تکیه کند. آنچه امروز اهمیت دارد، پرورش هویت، گفتوگوی امن، سواد رسانهای و خودکنترلی اخلاقی در کنار نظارتِ سنجیدهی والدین است.
هر سال با آغاز محرم، یک اتفاق تکرار میشود؛ ابیاتی از محتشم کاشانی دوباره همهجا دیده میشود؛ روی پرچمها، بیلبوردهای شهری، نوحهها، استوریها و حتی ویدئوهای نسل تیتاک. ترکیببند محتشم انگار تنها شعر کلاسیکی است که نه فقط زنده مانده، بلکه هر سال دوباره ترند میشود.
«مصحف رودوسی» یکی از قرآنهای تاریخی در الجزایر است که نقطه عطفی در هویت دینی و تمدنی این کشور به شمار میآید.
برخلاف کلیشه «نسل بیتعلق»، پیمایشهای جهانی نشان میدهد نسل زد پس از کرونا به سوی دین و خانواده بازگشته است. از معابد شینتو در ژاپن تا کلیساهای انگلستان، جوانان در جستجوی معنا و رهایی از تنهایی، هویت دینی خود را احیا میکنند.
زهره صداقت گفت: تبعیضهای فرهنگی و ساختارهای ناعادلانه اجتماعی که غالباً ریشه در سنتهای غیردینی دارند گاهی بهنام دین توجیه میشوند و این وضعیت باعث میشود زنان از حقوقی که شرع برای آنها در نظر گرفته محروم شوند.