در عصر زیست شیشه‌ای که حریم‌های خصوصی فرو ریخته است، مادر به عنوان نگهبان اصلی اسرار خانواده، نقشی فراتر از یک مربی، بلکه در قامت لنگرگاهی برای ثبات روانی اعضای خانه ایفا می‌کند.
ایجاد نشاط در کانون خانواده، بیش از آنکه نیازمند امکانات مادی باشد، مستلزم گشودن دریچه‌های ارتباطی تازه است. کودکی کردن والدین، نه به معنای رها کردن مسئولیت‌های تربیتی، بلکه هنری برای فرو ریختن دیوارهای بلندِ بزرگسالی و پل زدن به دنیای سرشار از خلاقیت و آرامش فرزندان است.