تلاش برای «عالی بودن» در نگاه اول یک مزیت به‌نظر می‌رسد اما اگر این کمال گرایی از حد تعادل خارج شود، می‌تواند به تله‌ای تبدیل شود که ما را از حرکت بازمی‌دارد. در این حالت، مشکل نه تنبلی، بلکه ترس از کامل نبودن است. ذهن برای فرار از این ترس، کارها را به تعویق می‌اندازد و ما را وارد چرخه‌ای از استرس و نارضایتی می‌کند.
کمال‌گرایی در نوجوانان، گاهی بیشتر از آنکه یک ویژگی مثبت باشد، به سایه‌ای از انتظارات و فشارهای بیرونی تبدیل می‌شود. در جهانی که رقابت و موفقیت به ارزش‌های اصلی بدل شده‌اند، نوجوانان در تلاش‌اند تا به استانداردهای غیرواقعی دست یابند، غافل از اینکه این فشارها می‌تواند به جای رشد، آسیب‌های روانی جدی به همراه داشته باشد.
مبلغ/ کمال گرایی در رابطه عاطفی می تواند باعث شود که شما هیچ وقت نتوانید یک رابطه بلند مدت و ماندگار داشته باشید و با بروز کوچکترین مشکلی رابطه را تمام شده بدانید.