در روزگاری که سرعت انتشار اخبار جعلی از حقیقت پیشی گرفته است، بازگشت به آموزه امیرالمؤمنین درباره ذکر الهی و کاهش کلام، تنها یک توصیه اخلاقی نیست بلکه یک استراتژی دقیق برای حفظ امنیت روانی و انسجام اجتماعی محسوب می‌شود.
امام موسی کاظم علیه‌السلام در روایتی از اهمیت کنترل زبان و تأثیر آن بر حفظ عزت و شخصیت انسان سخن گفته‌اند. ایشان می‌فرمایند: «زبانت را نگه دار تا عزیز گردی»؛ توصیه‌ای اخلاقی که بر نقش گفتار در کسب احترام و جایگاه اجتماعی تأکید دارد.
امیرالمومنین علی (ع) در کلام گهر بارشان می فرماید: «اللسان سَبُعٌ، إن خُلّی عنه عقر»؛ زبان درنده‌ایست که اگر رها شود، گاز می‌گیرد و زخم‌های عمیق بر پیکره فرد و جامعه وارد می‌آورد. این حدیث گهربار، هشداریست برای مراقبت از این موهبت الهی که می‌تواند هم بستر خیر و سازندگی باشد و هم عامل تفرقه و ویرانی. پس با تدبیر و تفکر در کلام، این درنده را رام کنیم تا از آسیب‌های آن در امان باشیم.
پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه وآله و سلم) در روایتی به بیان راهکاری برای نجات از گناه پرداختند.