اخلاق نیک تنها به خوش‌برخوردی و رعایت ادب در معاشرت محدود نمی‌شود، بلکه در آموزه‌های اسلامی، عاملی مؤثر در تعالی فرد، تحکیم روابط اجتماعی و تقویت همبستگی جامعه به شمار می‌رود. از گشایش روزی و تقویت عزت‌نفس تا کاهش زمینه‌های گناه، گسترش صلح و مواسات و برخورداری از پاداش اخروی، همگی از آثاری هستند که برای سلوک اخلاقی برشمرده شده‌اند؛ در مقابل، بدخلقی می‌تواند اعمال نیک را بی‌اثر سازد و بنیان روابط انسانی را تضعیف کند.