تسبيح خدا و ثواب آن از دید قرآن و احادیث

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، خداوند در آیات بسیاری از قرآن مجید تسبیح را متذكر شده و در چندین آیه امر به آن نموده است. از جمله در آیه یکم سوره اعلی چنین فرموده است: سبح اسم ربك الا علی؛ نام پروردگارت را كه والاتر است، تسبیح گوی. همچنین آیه 3 سوره نصر می فرماید: پس خدای خود را حمد و ستایش كن و پاك و منزه دار.

در روایات نسبت به تسبیح زیاد سفارش شده و دعاهایی كه در تعقیبات و غیرآن وارد شده چون دعاهای سحر، سمات، كمیل، جوشن و صدها دعای دیگر اثبات کننده این امر است. ما هر روز چندین بار در نمازهای خود، خدا را تسبیح نموده و بعد از نماز با تسبیح حضرت زهرا(س) سی و سه بار خدا را تسبیح می كنیم.

بنابر روایت مهر، پیامبر (ص) درباره پاداش تسبیح فرموده است: كسی كه بگوید”سبحان الله و بحمده”خداوند برای او هزار هزار حسنه می نویسد و از او هزار هزار گناه نابود سازد و برای او هزار هزار درجه مقرر فرماید، كسی كه زیادتر بگوید،خدا هم زیادتر خواهد نمود و كسی كه طلب آمرزش كند،خدا او را خواهد بخشید.

با این روایت و با آن كرامت روشن خواهد شد كه روزه دار تنها از راه نفس كشیدن چقدرمورد محبت الهی قرار می گیرد. از احسانهای دیگر پروردگار در این ماه مبارك یا در این مهمانی عبادت بودن خواب است. تا چه اندازه بنده نوازی دارد كه روزه دار می خوابد و استراحت می كند و با اینكه در كمال آرامش، بدون رنج و زحمت آرمیده، اما خدا خواب او را عبادت به حساب می آورد و از آن بالاتر آنكه به بنده خود آب و غذا داده و او را سیر و سیراب می نماید چنانكه از امام موسی بن جعفر علیه السلام روایت شده قیلوله خواب كم قبل از ظهر نمایید زیرا كه خداوند روزه دار را در خوابش غذا می خوراند و سیراب می نماید.

موضوع قبولی اعمال یكی از آرمانهای بشری است چنانكه محصل یك مدرسه و دانشجوی یك دانشگاه به قبولی خود در آخر سال افتخار دارد و به دیگران مباهات می نماید، همچنین یك انسان، بزرگترین افتخارش قبولی اعمال اوست و چقدر در اسلام سفارش شده عملی كنید كه سبب قبولی اعمال شما شود و از اعمالی كه مانع قبولی گردد بپرهیزید.

پیامبر اكرم(ص) فرموده است: عمل شما در این ماه مبارك و این مهمانی بزرگ الهی پذیرفته است و این خود یك نوع احسان و بنده نوازی است كه عمل قبول گردد و در ضمن لیاقت طرف را هم می رساند چنانكه از حالات هابیل و قابیل و قرعه آنها و نذر مادرمریم كبری(مرثار) و قبولی بنای كعبه از حضرت ابراهیم و اسماعیل و مانند آن روشن خواهد شد. دیگر آنكه در حالات كفار و فاسقین،خداوند چنین عبارتی دارد، بگو شما انفاق كنید با رضایت یا با بی میلی، از شما قبول نخواهد شد چون ملت فاسقی هستید.(آیه 53 سوره توبه)

در روایات هم فراوان دیده می شود كه معصیت سبب می شود عمل پذیرفته نشود و قبولی اعمال منوط به تقوا و پاكدامنی است كه این مطلب از خود قرآن هم استفاده می شود.(آیه 27 سوره مائده)