سواد خانواده | تحصیل یا اشتغال؛ مادران جوان کدام مسیر را انتخاب کنند؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، امروز یکی از چالش‌هایی که در میان بانوان دیده می‌شود، مسئله «فقر حرکتی» است؛ مشکلی که استفاده افراطی از فضای مجازی و تلفن همراه نیز به آن دامن زده و گاهی فرصت بروز خلاقیت در فضای خانه را از میان برده است. در حالی که خانه نباید محل سکون و بی‌تحرکی باشد. یک مادر فعال و بانشاط می‌تواند با نگاهی متفاوت به فعالیت‌های روزمره، امور خانه را از انجام صرفِ وظایف فراتر برده و آن را به فرصتی برای ایجاد نشاط و شادابی تبدیل کند.

انتخاب مسیر مناسب برای مادران جوان، یکی از دشوارترین تصمیم‌ها در میان مسئولیت‌های خانوادگی و خواسته‌های اجتماعی آنان است؛ تصمیمی که می‌تواند هم بر آینده فرزند و هم بر مسیر رشد و زندگی خودِ مادر تأثیر بگذارد.

بنابر روایت حوزه، حجت‌الاسلام والمسلمین رضا یوسف‌زاده در گفت‌وگویی به بررسی چالش‌های پیش روی مادران جوان برای رشد و پویایی پرداخته و درباره انتخاب میان ادامه تحصیل، ورود به عرصه اشتغال و مدیریت خلاقانه زندگی خانوادگی توضیحاتی ارائه کرده است که در ادامه می‌خوانید.

پرسش:

به نظر شما برای یک خانم ۲۴ ساله که صاحب یک دختر ۵ ساله است، کدام انتخاب مناسب‌تر خواهد بود؛ ادامه تحصیل یا ورود به بازار کار؟

پاسخ:

در پاسخ به این پرسش باید توجه داشت که انتخاب میان این دو مسیر، پیش از هر چیز به شرایط زندگی، وضعیت فردی و نوع نگاه خودِ شخص بستگی دارد. با این حال، نباید خانه‌داری را جایگاهی پایین‌تر از اشتغال خارج از خانه تلقی کرد؛ چراکه در برخی شرایط، ارزش و اهمیت مسئولیت‌های خانوادگی می‌تواند حتی بسیار بیشتر از یک شغل بیرونی باشد. آنچه در این میان اهمیت اساسی دارد، حفظ روحیه پویایی و فعال بودن است. حتی مطرح کردن چنین پرسشی و دغدغه داشتن درباره مسیر رشد، خود نکته‌ای مثبت و قابل تقدیر است.

متأسفانه در سال‌های اخیر با پدیده‌ای به نام «فقر حرکتی» در میان بانوان روبه‌رو هستیم؛ مسئله‌ای که استفاده بیش از اندازه از فضای مجازی و تلفن‌های همراه، آن را تشدید کرده است. این در حالی است که خانه می‌تواند محیطی برای بروز استعدادها، خلاقیت و نشاط باشد.

به اعتقاد من، بانویی که در خانه حضور دارد، باید نقش یک عنصر فعال و تأثیرگذار را ایفا کند. رسیدگی به امور منزل نباید تنها به عنوان مجموعه‌ای از وظایف روزمره دیده شود، بلکه همین فعالیت‌ها می‌توانند زمینه‌ای برای ایجاد شادابی در خانواده باشند. برای نمونه، تغییر دادن چیدمان خانه و ایجاد تنوع در فضای زندگی، البته نه از روی چشم‌وهم‌چشمی، بلکه با هدف ایجاد حال‌وهوایی تازه، می‌تواند به زندگی طراوت ببخشد. پختن غذاها و شیرینی‌های متنوع یا آماده کردن نوشیدنی‌های تازه نیز از دیگر کارهایی است که می‌تواند فضای خانه را از یکنواختی خارج کند.

وقتی مادر خانواده فردی پویا، خلاق و سرزنده باشد، فرزندان نیز از این نوآوری‌ها و تحرک او لذت می‌برند و همسر نیز انرژی و نشاط بیشتری از فضای خانه دریافت می‌کند. در واقع، یکی از هنرهای مهم یک بانو این است که بتواند روح حرکت و شادابی را در تار و پود زندگی خانوادگی جاری کند.

اکنون اگر فرض کنیم فرد در سال‌های جوانی قرار دارد، شرایط لازم برای حضور اجتماعی را نیز داراست و از حمایت و همراهی همسر خود برخوردار است، موضوع مهم‌تری مطرح می‌شود. حضور اجتماعی مادری که فرزند خردسال دارد، بدون همراهی و همدلی همسر می‌تواند دشوار باشد. بنابراین با فرض وجود این حمایت، این پرسش مطرح می‌شود که در خارج از خانه، اولویت با «تحصیل» است یا «اشتغال»؟

بدیهی است که هر کدام از این دو انتخاب، فرصت‌ها و ملاحظات خاص خود را دارند. اشتغال می‌تواند به کسب درآمد و تقویت وضعیت اقتصادی خانواده کمک کند؛ اما تحصیل نیز مزیت مهم دیگری دارد و آن، تبدیل شدن مادر به الگویی ارزشمند و الهام‌بخش برای فرزند است. فرزندان در سال‌های نخست زندگی، بیش از هر چیز رفتار و عملکرد والدین خود را مشاهده می‌کنند و از آنان تأثیر می‌پذیرند.

برای شنیدن صوت اینجا کلیک کنید.