خدا را بهتر از آنچه میشناسیم، بشناسیم
آیتالله حائری شیرازی با اشاره به اهمیت خوشبینی به خداوند میگوید انسان هر اندازه که خدا را خوب، رئوف و مهربان میداند، باز هم باید او را بهتر و مهربانتر از تصور خود بداند.از نگاه او، خداوند تنها ناظر بر زندگی انسان نیست، بلکه همراه، یار و غمخوار اوست و رحمت و مراقبت الهی فراتر از چیزی است که انسان میتواند درک کند.
با چنین خدایی، چرا ناامید باشیم؟
این نگاه به خداوند میتواند نسبت انسان با نگرانیها و سختیهای زندگی را نیز تغییر دهد. وقتی انسان خداوند را رحیم، همراه و پشتیبان خود بداند، دلیلی برای گرفتار شدن در ناامیدی و دلهره نخواهد داشت.آیتالله حائری شیرازی تأکید میکند کسی که چنین پروردگاری دارد، نباید در برابر مشکلات زندگی گرفتار یأس و غم شود؛ چراکه خداوند در تمام مسیر زندگی همراه انسان است.
فاصله میان انسان و خدا را اوهام میسازند به گفته آیتالله حائری شیرازی، بسیاری از فاصلههایی که انسان میان خود و خدا احساس میکند، ناشی از برداشتهای نادرست و سوءظنهایی است که از ناآگاهی سرچشمه میگیرد.او برای توضیح این مسئله به داستان حضرت موسی(ع) و حضرت خضر(ع) اشاره میکند؛ جایی که حضرت موسی(ع) نسبت به برخی رفتارهای حضرت خضر(ع) اعتراض داشت، اما در نهایت روشن شد که پشت آن رفتارها حکمتهایی وجود داشته که حضرت موسی(ع) از آنها آگاهی نداشته است.
آنچه از حکمت خدا میفهمیم، همه حقیقت نیست آیتالله حائری شیرازی با اشاره به محدود بودن فهم انسان در برابر حکمت الهی، تأکید میکند که انسان باید بپذیرد آنچه از یک اتفاق میفهمد، تمام حقیقت آن نیست.ممکن است انسان در یک اتفاق، سختی یا حتی فقدانی را ببیند و درباره آن خرده بگیرد، در حالی که خیر و مصلحتی که خداوند در همان اتفاق قرار داده، بسیار فراتر از چیزی باشد که انسان توان فهم آن را دارد.
حسنظن به خدا؛ راهی برای آرامش بر اساس این نگاه، حسنظن به خدا به معنای نادیده گرفتن مشکلات نیست؛ بلکه به معنای اعتماد به حکمت و رحمت خداوند در دل همان مشکلات است. انسان اگر بپذیرد که فهم او از حقیقت امور محدود است، میتواند با آرامش بیشتری با فراز و نشیبهای زندگی مواجه شود و به جای سوءظن و اعتراض، به رحمت و حکمت الهی اعتماد کند.