آزادی در منطق اسلام، پیش از آنکه مفهومی اجتماعی باشد، حقیقتی درونی و اخلاقی است. روزه بهعنوان عبادتی تربیتی، انسان را از اسارت هوای نفس، وسوسههای شیطانی و وابستگی به نگاه دیگران رها میسازد و با تقویت تقوا و خدامحوری، او را به حریت و استقلال اراده میرساند.