مجالسی که امام صادق(ع) دوست داشتند؛ اشکی که گناهان را می‌شوید

امام صادق(ع) در روایتی ارزشمند، برگزاری مجالس گفت‌وگو درباره معارف اهل‌بیت(ع) را از عوامل زنده نگه‌داشتن دین دانسته‌اند و برای اشکی که با یاد اهل‌بیت(ع) جاری می‌شود، وعده آمرزش گناهان داده‌اند؛ حتی اگر گناهان انسان به اندازه کف دریا باشد.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، نشست‌های صمیمانه و گفت‌وگوهای علمی درباره سیره و معارف اهل‌بیت(ع)، همواره جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ دینی داشته است. امام جعفر صادق(ع) نیز در روایتی، علاقه خود را به چنین مجالسی بیان کرده و بر ضرورت زنده نگه‌داشتن امر اهل‌بیت(ع) تأکید فرموده‌اند.

 توصیه امام صادق(ع) به برگزاری مجالس اهل‌بیت(ع)

بنابر روایت ابنا، از امام صادق(ع) نقل شده است که آن حضرت خطاب به فضیل فرمودند:

«تَجْلِسُونَ وَ تُحَدِّثُونَ؟»

آیا با یکدیگر می‌نشینید و گفت‌وگو می‌کنید؟

فضیل پاسخ داد: بله، فدایت شوم.

امام صادق(ع) فرمودند:

«إِنَّ تِلْکَ الْمَجَالِسَ أُحِبُّهَا، فَأَحْیُوا أَمْرَنَا، فَرَحِمَ اللَّهُ مَنْ أَحْیَا أَمْرَنَا.»

من این مجالس را دوست دارم؛ پس امر ما را زنده نگه دارید. خدا رحمت کند کسی را که امر ما را زنده می‌کند.

این سخن نشان می‌دهد که از نگاه امام صادق(ع)، گردهمایی برای گفت‌وگو درباره معارف اهل‌بیت(ع)، فرصتی ارزشمند برای انتقال آموزه‌های دینی، تقویت پیوندهای اعتقادی و زنده نگه‌داشتن فرهنگ اهل‌بیت(ع) است.

پاداش اشک برای اهل‌بیت(ع) چیست؟

امام صادق(ع) در ادامه همین روایت، به فضیلت یادکرد اهل‌بیت(ع) و اشک ریختن در چنین مجالسی اشاره کرده و فرمودند:

«یَا فُضَیْلُ، مَنْ ذَکَرَنَا أَوْ ذُکِرْنَا عِنْدَهُ فَخَرَجَ مِنْ عَیْنِهِ مِثْلُ جَنَاحِ الذُّبَابِ، غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبَهُ وَلَوْ کَانَتْ أَکْثَرَ مِنْ زَبَدِ الْبَحْرِ.»

ای فضیل! هر کس ما را یاد کند یا نزد او از ما یاد شود و به اندازه بال مگسی از چشمانش اشک جاری شود، خداوند گناهانش را می‌آمرزد؛ هرچند گناهان او از کف دریا بیشتر باشد.

 زنده نگه‌داشتن یاد اهل‌بیت(ع)، فرصتی برای رحمت الهی

این روایت، دو پیام مهم را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد: نخست، اهمیت برگزاری مجالس معرفتی و گفت‌وگو درباره اهل‌بیت(ع) و دوم، ارزش اشک و محبت قلبی نسبت به خاندان پیامبر(ص).

بر اساس این روایت، مجالس اهل‌بیت(ع) تنها گردهمایی‌هایی برای یادآوری یک خاطره یا بیان فضیلت‌ها نیستند؛ بلکه فرصتی برای آشنایی بیشتر با معارف دینی و زنده نگه‌داشتن آموزه‌هایی هستند که از خاندان پیامبر(ص) به یادگار مانده است.

منبع: قرب الإسناد، ص ۱۸.