آرامش گمشده بسیاری از انسان‌ها در روزگار پرهیاهوی امروز است؛ اما قرآن کریم برای رسیدن به این آرامش، تنها به تغییر شرایط زندگی اشاره نمی‌کند، بلکه از مسیری درونی سخن میگوید که با ایمان و یاد خدا آغاز میشود و با توکل، تقوا، توبه، انس با قرآن و دعا ادامه پیدا می‌کند. در آموزه‌های قرآنی، آرامش واقعی زمانی شکل می‌گیرد که انسان در میان سختی‌ها، تکیه‌گاه خود را خداوند بداند و دلش را به او بسپارد.
نعمت‌های الهی همیشه ماندگار نیستند؛ چه‌بسا نعمتی که پس از سال‌ها تلاش به دست آمده، بر اثر غفلت، سستی، انحراف و ناسپاسی از دست برود. قرآن کریم و آموزه‌های دینی تأکید می‌کنند که برخورداری از نعمت، پایان راه نیست؛ بلکه حفظ، پرورش و کامل کردن آن مسئولیتی است که انسان باید با شکرگزاری و عمل به آن پایبند بماند؛ مسئولیتی که برای نسل جوان و به‌ویژه دانشجویان، به‌عنوان سازندگان آینده جامعه، اهمیت بیشتری دارد.
یک پژوهشگر قرآن با اشاره به تکرار ۱۰۰ مرتبه عبارت «إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ» در نماز منسوب به حضرت ولی‌عصر(عج) اظهار کرد: این تکرار را نباید صرفاً یک ذکر زبانی دانست؛ بلکه میتوان آن را تمرینی برای رسیدن به عبودیت ناب و فراهم‌کردن زمینه شکل‌گیری جامعه‌ای توحیدی دانست؛ جامعه‌ای که می‌تواند در مسیر ظهور قرار گیرد.
توبه در فرهنگ دینی، فقط پشیمانی از یک گناه نیست؛ بلکه بازگشتی آگاهانه به سوی خدا و تصمیمی جدی برای تغییر مسیر زندگی است. در قرآن از «توبه نصوح» سخن گفته شده؛ توبه‌ای خالص و عمیق که انسان را از بازگشت به گناه بازمی‌دارد. اما «نصوح» چه کسی بود و چرا داستان او با مفهوم توبه نصوح گره خورده است؟ بررسی آیات قرآن و روایات اهل‌بیت(ع) نشان می‌دهد که حقیقت توبه، در پشیمانی قلبی، جبران خطا و عزم جدی برای ترک گناه معنا پیدا می‌کند.
آموزه‌های قرآنی، گذشت و عذرپذیری را از ارکان مهم اخلاق فردی و اجتماعی معرفی می‌کنند. آیه «خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِینَ» با تأکید بر سه اصل گذشت، نیکی و پرهیز از درگیری با جاهلان، چارچوبی برای روابط انسانی ارائه می‌دهد؛ چارچوبی که در سیره پیامبران الهی، به‌ویژه رفتار حضرت یوسف (ع)، به‌عنوان الگویی روشن از بخشش و بزرگواری تجلی یافته است.
به شرط یقین و تلاش و کار و توکل به خدا و قرائت ایمانی آیات قران برکات آسمانی بر انسان نازل میشود. رزق و روزی همزمان با تصمیم عالی و حرکت در مسیر اهداف و ایمان درونی میسر میشود.
موزه الکفیل وابسته به آستان مقدس عباسی در کربلا یک قطعه فلزی برنزی حکاکی‌شده با آیات قرآنی را در میان مجموعه میراث خود نگهداری و ثبت کرده است.
سال ۱۳۷۹، وقتی ایده خلق یک قرآن تماماً سوزندوزی شده مطرح شد، بسیاری آن را «شدنی نمی‌دانستند». اما اصرار بر اصالت و پرهیز از شتاب‌زدگی، این پروژه دانشجویی را به سفری ۲۳ ساله تبدیل کرد؛ سفری که دو هزار هنرجو و استاد را پای یک هدف جمع کرد. حاصل، اثری است که در آن نه یک بخیه چرخ استفاده شده و نه ذره‌ای از عشق هنرمندانش کم گذاشته شده.
بررسی آیات قرآن و احادیث اهل‌بیت(ع) نشان می‌دهد در میان رنگ‌ها، «سفید» جایگاهی ویژه دارد؛ رنگی که به پاکی، عبادت و آرامش پیوند خورده و در مقابل، پوشش سیاه جز در موارد استثنا مکروه دانسته شده است.
آداب تلاوت قرآن نظامی منسجم برای تبدیل قرائت به تربیت است. قرآنی که با آمادگی، ترتیل، تدبر و التزام عملی خوانده شود، انسان را آرام‌آرام می‌سازد. تلاوتِ باادب، قرآن را از کتابی محترم به راهنمایی زنده تبدیل می‌کند؛ و این، نهایت هدف نزول وحی است.
سوزاندن، زبان آخر تفکر شکست‌خورده است. قرآن را می‌سوزانند یعنی از آن شکست خورده‌اند.
«کلمة‌الله» بودن به این معناست که وجود عیسی (ع) تجلی مستقیم فرمان و اراده خداوند (کُن) بود و نه محصول یک فرآیند طبیعی. این ماهیت متعالی، زمینه را برای رسالتی فراهم آورد که بر معجزات بنیادین (مانند زنده کردن مردگان و شفای کور مادرزاد) استوار بود.
آیا می‌دانید «آیة‌الکرسی» دقیقاً تا کجای سوره بقره ادامه دارد؟ بررسی‌ها نشان می‌دهد نظر مشهور، پایان آن را آیه «هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ» می‌داند.
آیا حیوانات نیز مانند انسان‌ها در قیامت حضور دارند؟ بر اساس آیات قرآن و روایات اسلامی، پاسخ مثبت است و حتی قصاص ظلم میان حیوانات نیز در آخرت انجام میشود.
حرز امام جواد (ع) دعایی منقول از امام نهم شیعیان، حضرت جواد الائمه (علیه‌السلام) است که به منظور دفع بلا، حفظ از چشم زخم و سحر و جادو، و افزایش رزق و برکت مورد استفاده قرار می‌گیرد.
بر پایه روایات، شماری از آیات قرآن با حضرت فاطمه (س) پیوند دارند؛ از جمله آیه تطهیر در شأن نزول، آیه مودت در مصداق، و آیه نور در تأویل و معناى باطنی.
در جهانی که شادی و رنج درهم‌تنیده‌اند، انسان با تغییر نوع نگاه به دنیا و زندگی می‌تواند مسیر نشاط، آرامش و تکامل تا برزخ را برای خود هموار کند.
نعمت الهی در قرآن، نشانهٔ رحمت و نجات است، نه ابزار امتیاز قومی. نعمت حقیقی بنی‌اسرائیل آن بود که از بردگی نجات یافتند و به توحید راه یافتند؛ اما در منطق شهرک‌سازی، «نعمت» به معنای مالکیت بر سرزمین تفسیر میشود، و این دگرگونی معنایی، نقطهٔ آغاز تحریف است.
در آیات متعددی از قرآن، واژهٔ «خیانت» با مفاهیمی چون امانت‌داری، عدالت، و وفاداری درهم‌تنیده است.
وعده‌ای که خداوند متعال در قرآن کریم درباره ظهور امام زمان (عج) بارها فرموده بود.
آیه «نفی سَبیل» فراتر از تسلط فیزیکی یا سیاسی صرف است و در روایات به معنای «حجت» و «سلطه عقلی و برهانی» تعبیر میشود.
برای توجیه جایگاه خود، آیات قرآن را به نام افراد و قبایل تأویل می‌کردند و از معنای عام و جاودان وحی، معنایی خاص و مقطعی می‌ساختند. این خطر امروز در قالب‌های جدید، از رسانه تا منبر، رخ می‌نماید.
آیه 30 سوره انبیاء نه فقط روایتی از گذشته که نقشه‌ای برای تفکر امروز ماست. این آیه به ما یادآور میشود که جهان هدف دارد، آفرینش تصادفی نیست و انسان نیز بخشی از این هدفمندی است.
غذا و تغذیه در آموزه های دینی همچون سایر موضوعات ، مورد توجه قرار گرفته است . مبداء پیدایش غذا از جانب خداوند است که جهت تندرستی ، تداوم حیات و توانمندی در انجام تـکـالیـف بـه انـسـان عـطا شده است.
اختلاف مفسران نشان‌دهنده وجود اختلاف در خود قرآن نیست، بلکه اختلاف مفسران عمدتاً ریشه در دو عامل اصلی دارد: اخود مفسران و ماهیت متن و زبان.
لطف و بخشش خداوند مهربان فقط مخصوص حال زنده‌ها نیست؛ بلکه بعد از مرگ، رحمت الهی شامل حال اموات نیز میشود.
در برخی از روایات به دفاع از وطن توصیه شده است اما آنچه بر فضیلت و ارزش این دفاع می‌افزاید،این است که دفاع از وطن با هدف دفاع از دین و گسترش اسلام انجام شود.
رویارویی شگفت‌انگیز میان حق و باطل در آخرالزمان، هرچند به ظاهر با معیارهای عقل مادی ناممکن می‌نماید، اما ریشه در حقایق وحیانی دارد. امروز غرب این مفاهیم و صحنه‌ها را در قالب‌های گوناگون بازآفرینی و تصویرسازی می‌کند.
برای اینکه مشخص شود چند بار آمدن موعود در قرآن ذکر شده ، نیاز به بیان مقدمه ای است.از دو دسته آیات قرآن، میتوان برای وجود حضرت ولی عصر (عج) و ظهور آن حضرت استفاده نمود: البته باید دانست که قرآن به صورت کلی سخن میگوید و برای تشریح و تفسیر آن باید به‌سراغ آگاهان از حقایق قرآنی ـ معصومین (ع) ـ رفت که «الراسخون فی العلم» (آل عمران۷) هستند. به‌عبارت دیگر، وظیفه و مسئولیت روشنگری و بیان مقصود آیات قرآن به حجت‌های الهی واگذار شده است.(حدیث ثقلین، مستدرک حاکم، ج ۳ ، ص ۱۴۸، طبع داردالمعرفه، بیروت)
حجت الاسلام و المسلمین «سید حیدر هاشمی» امام جمعه شیعیان مزار شریف در مصلای سلطانیه این شهر در خطبه های نماز جمعه این هفته به سفارشات قرآن درباره خانواده و بیان برخی ویژگی‌های خانواده از منظر اسلام پرداخت.