تواضع و فروتنی، از برجستهترین ویژگیهای علمای راستین شیعه بوده است؛ بزرگانی که با وجود جایگاه والای علمی و فقاهت، از عناوین و القاب دنیوی پرهیز میکردند و حتی ثانیههای عمر مردم را امانتی الهی میدانستند.