شبهای محرم در ایران روزگاری با نور لرزان مشعلها و انعکاس شعله شمع بر چلچراغها و شمعدانهای فلزی روشن میشد؛ اشیائی که امروز کمتر دیده میشود، اما رد پای هنر فلزکاران و سنتهای کهن عزاداری را در حافظه تاریخی ایرانیان حفظ کردهاند.
پردهکشی یکی از هنرهای آیینی و مردمی ایران بود که با ترکیب نقاشی و روایت شفاهی، داستان کربلا را در قالب پردههای بزرگ تصویری برای مردم بازگو میکرد. این سنت که زمانی در قهوهخانهها، تکایا و حسینیهها نقش رسانهای مهمی داشت، امروز با وجود انتقال بسیاری از آثار به موزهها و گسترش رسانههای مدرن، بهتدریج از متن زندگی فرهنگی جامعه فاصله گرفته و در آستانه فراموشی قرار دارد.
هر سال با آغاز محرم، یک اتفاق تکرار میشود؛ ابیاتی از محتشم کاشانی دوباره همهجا دیده میشود؛ روی پرچمها، بیلبوردهای شهری، نوحهها، استوریها و حتی ویدئوهای نسل تیتاک. ترکیببند محتشم انگار تنها شعر کلاسیکی است که نه فقط زنده مانده، بلکه هر سال دوباره ترند میشود.