شبکههای اجتماعی با تبدیلِ تجربه زیسته به محصول نمایشی، چرخه پاداش اجتماعی را به محرکی برای وابستگیِ دائمی به تایید دیگران بدل کردهاند. این گزارش با واکاوی مفهوم اخلاقی عجب در مکتب علوی، نشان میدهد که چگونه وابستگی به تصویرِ ساختهشده از خویش، میتواند مانعِ نقدِ درونی و رشد اخلاقی انسان شود و فرد را از حقیقتی که هست، دور کند.
در دنیایی که ثانیهها تعیینکننده بقای یک محتوا در حافظه مخاطب هستند، پیامهای طولانی دینی در بسیاری از موارد اثرگذاری خود را از دست میدهند؛ چرا که اقتصاد توجه، منطق تازهای را بر فضای مجازی حاکم کرده است.