رضاشاه در کمتر از دو دهه ارتشی منظم، راهآهن، سازمان اداری متمرکز و نظام مالیاتی جدید ایجاد کرد، اما همین دولت مقتدر در شهریور ۱۳۲۰، بدون مقاومت مؤثر در برابر نیروهای شوروی و بریتانیا، فروپاشید. بررسی این سقوط در پرتو سخن امیرالمؤمنین علیه السلام که فرمود حکومت با کفر میماند، اما با ظلم نمیماند، نشان میدهد قدرت نظامی بدون عدالت و رضایت مردم، امنیتی شکننده و موقتی میسازد.
تفکیک کارنامه مدیران اجرایی از اصل خیمه حاکمیت، کلید حفظ اعتماد عمومی در دوران سختیهای معیشتی است؛ رویکردی که مطالبهگری را نشانه پویایی جامعه اسلامی میداند، نه عاملی برای ناامنی.
در روزگاری که تقابل تاریخی ایران و شبکه قدرتهای غربی به سرکردگی امریکا به پیچیدهترین فاز جنگ ترکیبی رسیده است، بازخوانی دستورالعملهای تاکتیکی و روانی امیرالمؤمنین علی علیه السلام پرده از یک مدل دفاعی کامل و پیروزیآفرین برمیدارد.
در سالهایی که کردستان زیر تیغ ترور، شایعه و جنگ روانی میسوخت، ناهید فاتحی کرجو به جای انتخاب عافیت، راه آگاهی و مقاومت را برگزید و با خون خود مرز میان حقیقت و فریب را روشن کرد. او تنها یک دختر جوان نبود، بلکه معلمی است برای نسلهایی که میخواهند معنای غیرت، بصیرت و مسئولیت را دوباره بفهمند.
دعایی بیست و هفتم صحیفۀ سجادیه، ظاهراً برای «مرزبانان» است، اما در باطن، یک «دکترین دفاعی پیشرفته» را پیش چشم ما میگذارد. در روزهایی که داغ عملیات تروریستی ۱۸ و ۱۹ دی، هنوز بر جان مردم سنگینی میکند و نام بزرگترین عملیات تروریستی «صهیونـآمریکایی» در تحلیلها تکرار میشود، بازخوانی این دعا، درسآموز و راهگشاست.