از «بازگشت معشوق» و «بخت‌گشایی» تا «طلسم رزق» و «شفای بیماری»؛ بازار رمالی و دعانویسی دیگر محدود به اتاق‌های تاریک و کاغذهای رمزآلود نیست و حالا در اینستاگرام و تلگرام، با چند تصویر شمع، وعده «نتیجه تضمینی» و تعرفه‌های چندمیلیونی به کسب‌وکاری پررونق تبدیل شده است؛ بازاری که در آن، اضطراب‌های اقتصادی، عاطفی و خانوادگی مردم به فرصتی برای فروش یک کالای نامرئی تبدیل می‌شود: اطمینان به آینده.
انسان عصر دیجیتال دیگر تنها با نگاه و قضاوت اطرافیان مواجه نیست؛ الگوریتم‌هایی که رفتار، علایق و واکنش‌های او را لحظه‌به‌لحظه تحلیل می‌کنند نیز در شکل‌گیری انتخاب‌هایش نقش دارند. از محتوایی که می‌بیند و کالاهایی که می‌خرد تا سبک زندگی، علایق و تصویری که از خود ارائه می‌دهد، بخشی از تجربه روزمره او در فضایی شکل می‌گیرد که انتخاب‌هایش را پیش‌بینی و پیشنهاد می‌کند. پرسش مهم اینجاست: در جهانی که الگوریتم‌ها مدام به ما می‌گویند چه ببینیم، چه دوست داشته باشیم و چه چیزی را انتخاب کنیم، مرز میان «خواسته واقعی ما» و «خواسته‌ای که به ما القا شده» کجاست؟
هوش مصنوعی فقط عکس‌های قدیمی را بازسازی نمی‌کند؛ گاهی گذشته را آن‌طور که خودش «تصور» می‌کند، پیش چشم ما می‌سازد. ترند تازه تصاویر نوستالژیک، از بازآفرینی چهره و لباس تا فضای زندگی دهه‌های گذشته ایران، حالا این پرسش را جدی‌تر کرده است: آنچه در این تصاویر می‌بینیم، خاطره‌ای از گذشته است یا روایتی تازه که الگوریتم‌ها از تاریخ پوشش و سبک زندگی ایرانی می‌سازند؟
از عکس صبحانه و قهوه گرفته تا خصوصی‌ترین لحظه‌های زندگی؛ شبکه‌های اجتماعی کاری کرده‌اند که بسیاری از ما نه‌فقط زندگی کنیم، بلکه هم‌زمان به فکر نمایش آن هم باشیم. اما پشت این میل دائمی به استوری گذاشتن و دیده‌شدن چیست؟ نیاز به تأیید، ترس از فراموش‌شدن یا گرفتار شدن در چرخه‌ای که در آن ارزش لحظه‌ها با تعداد لایک‌ها و واکنش‌ها سنجیده می‌شود؟
این روزها از فروشنده لباس تا کاربر شبکه‌های اجتماعی، خیلی‌ها درباره موضوعاتی فراتر از تخصص خود اظهارنظر می‌کنند؛ اما چرا «نمی‌دانم» گفتن برایمان سخت شده است؟ پشت این میل دائمی به نظر دادن، چه چیزی پنهان است؟
این روزها چشم‌وهم‌چشمی و تجملاتِ نمایش‌داده‌شده در فضای مجازی، گاهی آن‌قدر معیارهای مهمانی را بالا برده که خانواده‌ها از ترس هزینه و قضاوت دیگران، درِ خانه‌هایشان را به روی اقوام و دوستان می‌بندند. در حالی که در فرهنگ اهل‌بیت(ع)، مهمانی و صله‌رحم با تجمل و تشریفات معنا نمی‌شود؛ یک سفره ساده، روی گشاده و دیداری صمیمانه می‌تواند همان برکتی باشد که خانه و خانواده به آن نیاز دارند.
حدود ۱۵میلیون بازدید از قطعه «گل یاس» در اینستاگرام، بار دیگر نشان داد که چگونه یک اثر با گفتمان مذهبی و با تکیه بر نوستالژی و منطق شبکه‌های اجتماعی، می‌تواند به یک رویداد رسانه‌ای بدل شود.
کربلا هیچ‌گاه صحنه نمایش نبوده است؛ اما این روزها کافی است سری به شبکه‌های اجتماعی بزنید تا انبوهی از ویدئوها را ببینید که اربعین را از مسیر بندگی به ویترینی برای تولید محتوا تبدیل کرده‌اند.
یک روز معمولی را تصور کنید؛ هنوز قهوه صبحگاهی تمام نشده که عکس فنجان قهوه، میز کار، مسیر رفت‌وآمد، لباس امروز، خرید جدید، مهمانی دیشب و حتی احساسات شخصی روی صفحه تلفن هزاران نفر قرار گرفته است. گاهی دیگر نه فقط اتفاق‌های مهم زندگی، بلکه کوچک‌ترین لحظه‌ها هم نیازمند ثبت و انتشار می‌شوند؛ انگار اگر دیده نشوند، اتفاق نیفتاده‌اند.
در دنیای مجازی که کاربران به طور مداوم در معرض اطلاعات فراوان، تعاملات اجتماعی پیچیده و الگوریتم‌های طراحی شده برای جلب توجه هستند، خودتنظیمی مهارتی ضروری برای حفظ سلامت روانی و بهره‌وری است؛ در غیر این صورت، حجم بالای محتوا و محرک‌های دائمی می‌تواند به استرس و فرسودگی منجر شود.
مشکل اصلی این جریان تنها کسب درآمد نیست، بلکه تبدیل معنویت به یک کالای تجاری است.
شما هم فکر می‌کنید همه در پیشرفت و زیبایی جلو رفته‌اند و فقط خودتان عقب هستید؟احتمالا درد FOMO به جانتان افتاده!
یکی از اصلی‌ترین چالشهای حضور نوجوانان در دنیای مجازی، پدیده "مقایسه اجتماعی" است. در شبکه‌های اجتماعی، نوجوانان دائماً با تصاویر، ویدئوها و داستان‌های دیگران مواجه می‌شوند که اغلب نمایشی زیبا و بدون نقص از زندگی آن‌هاست. این مقایسه‌ها به طور مستقیم بر عزت نفس نوجوان تأثیر می‌گذارد زیرا باعث می‌شود که او زندگی و ظاهر خود را در برابر دیگران بی‌ارزش‌تر ببیند.
محققان در مطالعه‌ای تازه، با تمرکز بر تجربه‌های عاطفی نوجوانان در محیط خانواده، کوشیده‌اند ارتباط این تجربه‌ها را با رفتارهای دیجیتال و استفاده مداوم از شبکه‌های اجتماعی بررسی کنند.
در دنیای امروز، رسانه‌های اجتماعی، تبلیغات، فیلم‌ها و حتی بازی‌های ویدئویی، استانداردهایی از زیبایی ارائه می‌دهند که "ظاهر" را به یکی از دغدغه‌های نوجوانان تبدیل کرده؛ نوجوانانی که در فرایند هویت‌یابی قرار دارند، بیشتر از هر گروه سنی دیگری تحت تأثیر این کلیشه‌های اغلب غیرواقعی و دست نیافتنی قرار می‌گیرند و تلاش می‌کنند خود را با این الگوها تطبیق دهند. اما آیا این استانداردها واقعی‌اند؟
هزاران لایک، میلیون‌ها بازدید و صدها کامنت زیر یک پست، خیلی وقت‌ها برای قانع شدن ما کافی است. بدون اینکه تحقیق کنیم، تصور می‌کنیم هرچه پرطرفدارتر است، حتماً درست‌تر هم هست.
یک روانشناس گفت: استفاده ناآگاهانه از فضای مجازی می‌تواند سلامت روان نوجوانان را تهدید کند، در حالی که استفاده صحیح آن فرصتی برای رشد و ارتباطات سالم فراهم می‌کند.
به‌جای چرخیدن بی‌هدف در اینستاگرام، قرآن را باز کن. انگار خدا دارد مستقیماً با خودت حرف می‌زند. این گفت‌وگو، هر حس تنهایی را از بین می‌برد.
در شبکه‌های اجتماعی، برای گرفتن لایک و تأیید، هر حرفی را می‌زنی و روی هر موجی سوار می‌شوی؟ این گدایی «عزت دیجیتال» از مردم است. عزت دست خداست که با صداقت و حق‌گویی به دست می‌آید.
مسئولیت اجتماعی در فضای مجازی اهمیت زیادی دارد؛ باید از انتشار اطلاعات نادرست خودداری کرد و به نشر آگاهی و دانش پرداخت.
اینستاگرام با نمایش زندگی‌های درخشان و فیلترشده، آرام‌آرام به آینه‌ای بدل شده که واقعیت در آن تحریف می‌شود. بسیاری از زوج‌ها با مقایسه‌ی خود با تصاویری گزینشی از دیگران، احساس نارضایتی کرده و اعتمادشان به یکدیگر را از دست می‌دهند.
در دنیایی که مرزهای جغرافیایی کم‌رنگ‌تر از همیشه شده‌اند، زنان ایرانی نیز با بهره‌گیری از ظرفیت‌های فضای مجازی توانسته‌اند مسیر تازه‌ای برای استقلال و اشتغال خود ترسیم کنند.
نسل امروز در ترافیک بی‌پایان نوتیفیکیشن‌ها، از لحظه‌ای به لحظه‌ی دیگر می‌دود؛ مغزی بی‌حوصله، روانی بی‌قرار و آرامشی که در میان موج‌های دوپامین گم شده است. دکتر علیرضا تبریزی، روانشناس کودک و نوجوان، از اعتیاد پنهان نسل موبایل و راه‌های بازگرداندن آرامش به ذهن‌های خسته می‌گوید.
در دنیای پرزرق‌وبرق اینستاگرام، جایی که زندگی‌ها همچون ویترینی از موفقیت‌ها به نمایش درمی‌آید، بسیاری از ما گرفتار احساس ناکافی بودن می‌شویم. اما قرآن کریم، با نگاهی عمیق به مقایسه و خودکم‌بینی، راهی برای رهایی از این دام مدرن پیشنهاد می‌کند.
در بین شبکه های اجتماعی و پیام رسان‌ها، اینستاگرام به شکل محسوس و یا غیرمحسوس تاثیر قابل توجهی بر سبک زندگی بخش مهمی از جمعیت کشور ما داشته که البته این نسبت در رابطه با نسل جدید و همچنین زنان و دختران بیشتر هم بوده است.
کاربران اینستاگرام در هند که سعی در دسترسی به پست‌های صفحه @Muslim با ۶.۷ میلیون دنبال‌کننده داشتند، با پیامی مواجه شدند که می‌گفت: «این حساب کاربری در هند در دسترس نیست. این به این دلیل است که ما به درخواست قانونی برای محدود کردن این محتوا عمل کرده‌ایم.»
دغدغه‌مندی‌های حسین امیرعبداللهیان برای امام موسی صدر
گشتی در سی و پنجمین نمایشگاه کتاب تهران
مبلغ / سیمین کاظمی، جامعه شناس و فعال حقوق زنان از دستگاه قضایی خواست لطفی که شامل حال یکتا ناصر برای دیدار فرزندش شد شامل حال همه مادرانی که وضعیت مشابه وی دارند ولی دستشان به جایی نمی رسد هم بشود.
مبلغ / دکتر مینو میرشاه ولد با بیان اینکه بسیاری از اعمال عبادی که زنان شیعه سنتی در ایتالیا انجام می دهند برای دیگر زنان شیعه ناآشناست از نبود متفکران آشنا به مختصات شیعه و موسسات شیعه شناسی خوب در ایتالیا انتقاد کرد.