قرآن کریم در توصیف ماندگاری اهل بهشت و دوزخ، از تعبیر «مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ» به معنای «تا زمانی که آسمان‌ها و زمین برپاست» استفاده می‌کند؛ تعبیری که در نگاه نخست ممکن است این تصور را ایجاد کند که آسمان و زمین در قیامت نیز به شکل کنونی وجود دارند. بااین‌حال، بررسی آیات قرآن و دیدگاه مفسران نشان می‌دهد که جهان آخرت نیز آسمان و زمین دارد، اما نظام آفرینش در آن با جهان دنیوی متفاوت است و آسمان‌ها و زمین به حقیقتی دیگر تبدیل می‌شوند.