پوسترهایی که رسانههای فلسطینی برای آقای شهید ایران منتشر کردهاند جالب توجه است.
«صرف وقوع یک حادثه حتی اگر بزرگ باشد، تضمینکننده دیده شدن آن نیست. چهبسا رویدادی با آثار گسترده انسانی، فرهنگی یا سیاسی، همچون تشییع دهها میلیونی رهبر شهید انقلاب در سایه سیاستهای خبری رسانههای پرنفوذ جهان و یا حتی برخی رسانههای زرد داخل، کمتر دیده شود یا به گونهای روایت گردد که اهمیت واقعی آن در ذهن مخاطب کاهش یابد.»
زینب البدری میگوید: «چفیه آقا را که گرفتم با ذوق عکسش را استوری کردم. همین که فامیلهایمان در عراق استوری را دیدند، کلی به من پیام دادند. اصرار میکردند که اجازه بده این چفیه را از نزدیک ببینیم. حتی چند نفر خواهش کردند که یک تکه کوچک از چفیه را به ما بده.»
داستان زندگی دنیوی سراسر مبارزه و جهاد و لطافت رهبر امت اسلامی حضرت سیدعلی خامنهای رهبر شهید از مشهد الرضا علیهالسلام شروع شد و در جوار مضجع مطهر امامش، حضرت شمسالشموس علیهالسلام به سرانجام رسید.
طلبه جوانی که در زمستان ۱۳۳۶ با مخالفت پدر نتوانست در حوزه علمیه نجف بماند و بعدها با کینه ساواک برای همیشه از زیارت عتبات محروم شد، امروز پس از نزدیک به ۷۰ سال دوری به خاک محبوبش رفت.
تعبیرهای متفاوت و کمسابقه آیتالله جوادی آملی در نماز میت رهبر شهید، این دعا را به متنی سرشار از معارف و اشارات عمیق تبدیل کرد؛ تعابیری که از نگاه ویژه ایشان به مقام و شخصیت رهبر شهید حکایت دارد.
همه چیز این وداع آخر با مردی که هر سال دلش را با زائران حسینی به کربلا میفرستاد شبیه به اربعین بود از آن خادم گرفته تا زائرانش.
آخرین دیدار، همیشه سختترین است؛ حتی اگر چهار ماه از داغ گذشته باشد. تهران امروز، در امتداد خیابانهای منتهی به میدان آزادی، برای آخرین بار پیکر رهبرش را بدرقه کرد.
به گذشته که نگاه میکنم، دشمنان ایران، مغول و ازبک و ترک و افغان و روس بودند. دشمن امروز ما همه دنیای صف کشیده پشت آمریکاست. او نه در برابر یک قوم، که مقابل زنجیره زور ایستاد و کم نیاورد.
در میان اشکهای وداع و زمزمههای «حلالمان کن»، مردم ایران با پدر شهید امت عهدی دوباره بستند؛ عهدی بر ادامه راه عزت، مقاومت و ولایت. وداعی که در آن، دلتنگی برای صدای رهبر شهید با وعده انتقام خون شهیدان و ایستادگی تا تحقق «نصرٌ منالله و فتحٌ قریب» درهم آمیخت.
به بعد از مراسم وداع و تشییع آقای شهیدمان فکر کردهاید؟نکند آقا برای ما در یک قاب عکس روی دیوار اتاق یا عکسی در اولین صفحه کتابمان خلاصه و تمام شود؟