سلمان فارسی تنها یک صحابیِ بزرگ نبود، او تجسمِ زنده یِ پرسشگری است که با پشت پا زدن به میراثِ موروثی و ساختارهایِ فکریِ زمانه، خطرِ عبور از مرزهایِ جغرافیایی و فرهنگی را به جان خرید تا حقیقت را نه در کتابهایِ پدران، بلکه در تجربه یِ زیسته یِ خویش بیابد. او الگویِ انسانِ معاصری است که میخواهد در عصرِ هیاهو و تعصب، به جایِ تقلید، راهی به سویِ آگاهیِ اصیل بگشاید.
در هیاهوی دنیای پرشتابِ امروز، گوشیهای هوشمند نه تنها ابزاری برای ارتباط، که به محلی برای تکه تکه شدنِ تمرکز ما تبدیل شدهاند. این اضطرابِ دائمی برای چک کردنِ اعلانها و غرق شدن در دنیای محتواهای کوتاه، قدرتِ خواندنِ عمیق و تاملبرانگیز را از نسل جدید ربوده است.
انسانها در طول تاریخ همیشه در تلاش بودند تا در مسیری که انتخاب میکنند راه را بدون خطا و لغزش طی کرده و به دور از هرگونه آسیب، به آنچه میخواهند برسند.
استاد صفایی حائری در کتاب مسئولیت و سازندگی، تربیت فردی و جمعی را مهمترین مسئولیت انسان میداند.
مبلغ/ یکی از محورهای مهم این کتاب، این است که چطور میتوان در زمانه پرهیاهو و شلوغی که فضای مجازی هیچخلوتی در اختیارمان نمیگذارد، فرصتی برای تفکر پیدا کرد؟
مبلغ / اگر بخواهید بفهمید مطلبی در اینترنت راست است یا دروغ، باید چیزهایی بیش از تفکر انتقادی بلد باشید