انسان موجودی برخوردار از عقل، شهوت و اختیار است؛ ظرفیتی که او را میان سقوط و تعالی قرار میدهد. جهل، نبودِ توجه به عقل و علم است و همین امکان انتخاب، زمینه رشد انسان و رسیدن او به مقامی فراتر از فرشتگان را فراهم میکند.
صاحب تفسیر مشکاة گفت: دو ابتلای بزرگ، که آدمی را از پیمودن مسیر هدایت و سعادت بازمیدارد و او را از مسند انسانیت به زیر میکشد و به مرتبه حیوانیت تنزل میدهد، جهل و غفلت است.