حرّ بن یزید ریاحی، فرماندهای که نخستین سد راه کاروان امام حسین(ع) شده بود، در واپسین لحظات پیش از آغاز نبرد کربلا با قلبی آکنده از پشیمانی به سوی خیمههای امام آمد و طلب توبه کرد؛ امام حسین(ع) نیز بیدرنگ و بدون هیچ سرزنشی توبه او را پذیرفت و فرمود: «آری، خدا بازگشتت را میپذیرد و تو را میبخشد»، تا یکی از ماندگارترین جلوههای رحمت و بخشش در تاریخ عاشورا رقم بخورد.
لرزش دستهای یک فرمانده در میانه میدان جنگ، تنها یک واکنش جسمی ساده نبود؛ آن لحظه یکی از بزرگترین انتخابهای تاریخ رقم خورد. داستانی که نشان میدهد انسان در سختترین بنبستهای اخلاقی هم راهی برای بازگشت و تغییر مسیر دارد. گزارش
نام حر بن یزید ریاحی یادآور یکی از زیباترین جلوههای توبه و بازگشت در تاریخ است؛ مردی که در لحظهای سرنوشتساز، راه حق را شناخت و همه چیز خود را فدای یاری امام حسین (ع) کرد. حر نشان داد که تا آخرین لحظه، درِ بازگشت به سوی خدا و پیوستن به جبهه حقیقت گشوده است.
شب چهارم محرم هم متعلق به حر است که پس از توبه به سپاه امام حسین (ع) پیوست و یکی از نخستین افرادی بود که در کربلا در رکاب اباعبدالله به شهادت رسید و هم دو یادگار از همسر حضرت زینب (س) عبداللّه بن جعفر به نامهای عون و محمد که هر دو در رکاب امام حسین (ع) در کربلا به شهادت رسیدند.
روز چهارم محرم الحرام به نام یکی از سرداران شهید کربلا نامگذاری شده است که در ابتدا با لشکر یزیدیان بود اما توبه کرده و به لشکر امام حسین (ع) پیوست.