حق و باطل
چرا تلاوت سالیان قرآن، گاه انسان را به «قدرت تشخیص حق از باطل» مجهز نمیکند؟
به باور بسیاری العفاسی مصداق بارز حدیث نبوی است: «رُبَّ قارئ القُرآنِ والقُرآنُ یَلْعَنُه» بسا کسی که قرآن می خواند، اما قرآن او را لعنت میکند.
اتحادِ ظاهری، شکافِ واقعی؛ راز پنهان جبههی دشمن در قرآن
شناخت ضعف دشمن باید همزمان با تقویت هوشیاری و آمادگی همراه باشد، نه موجب آرامش کاذب.
چرا در قرآن، نور بهصورت مفرد ولی ظلمات بهصورت جمع بهکار رفته است؟
در قرآن «نور» بهصورت مفرد و «ظلمات» بهصورت جمع آمده تا نشان دهد حق و هدایت واحد است، اما باطل و گمراهی متکثر و پراکندهاند.
تشخیص حق و باطل؛ امتحانی الهی در بزنگاه تاریخ
در سلسله یادداشتهای تحلیل قرآنیِ تحولات اخیر به بررسی تشخيص حق و باطل میپردازیم؛ در این شماره میخوانیم که يكی از راههای تشخيص حق و باطل، بررسی پيروی كنندگان و طرفداران باطل و دوری از ظالمان و بیگانگان است.
نگاهی به سنت الهی در نبرد حق و باطل
در سنت الهی، حق همچون آب زلال و فلز خالص، ماندگار و سودمند است، در حالی که باطل به کف روی سیلاب یا ناخالصی فلزات میماند که ناپایدار و نابودشدنی است. قرآن با تمثیلهای بدیع، سرنوشت محتوم باطل را زوال و عاقبت حق را ثبات معرفی میکند. روایات معصومین نیز بر این حقیقت تأکید دارند که هرچند باطل گاه قدرتمند مینماید، اما ذاتاً محکوم به فناست و بهمحض ظهور حق، نابودی آن حتمی خواهد بود.
«حق» در ظاهر، «باطل» در نیت؛ هشدار علوی درباره انحراف پنهان
کارشناس علوم قرآن و حدیث در تبیین حکمت ۱۹۸ نهجالبلاغه در برنامه «شنبههای علوی» به یکی از پیچیدهترین آسیبهای فکری و اجتماعی اشاره کرد؛ استفاده از مفاهیم حق برای رسیدن به اهداف باطل، همانگونه که امام علی (ع) دربارهی خوارج فرمودند: «کلمهُ حقٍّ یُرادُ بها باطل».
