امام باقر(ع) در روایتی تکاندهنده، حب مال و جاه را به خطری تشبیه میکنند که از حمله دو گرگ درنده به گلهای بیچوپان نیز ویرانگرتر است؛ روایتی که آیتالله آقا مجتبی تهرانی(ره) ابعاد اخلاقی آن را تبیین کرده است.
تکبّر و استکبار، تنها یک خصلت ناپسند اخلاقی نیست، بلکه رذیلهای ویرانگر است که میتواند انسان را از پذیرش حق، کسب دانش، اصلاح خویش و حتی حفظ جایگاه اجتماعی محروم سازد. این خوی زشت، در ساحت فردی و اجتماعی، پیامدهایی چون کفر، انزوا، محرومیت از موفقیت و ... را به دنبال دارد.
حجتالاسلام فلاح در سخنانی با استناد به روایت «الحسود غضبان علی القدر»، حسادت را نشانه نارضایتی از تقدیر الهی دانست و توضیح داد که فرد حسود در حقیقت تقسیم نعمتها از سوی خداوند را نمیپذیرد.
بررسی آیات قرآن کریم نشان میدهد ریاکاری نهتنها موجب نابودی اعمال عبادی میشود، بلکه در مواردی همردیف شرک، نشانه نفاق و دلیل فقدان ایمان واقعی به خدا و روز قیامت معرفی شده است؛ گناهی پنهان که قرآن با تعابیری تند نسبت به پیامدهای آن هشدار میدهد.