در برخی از روایات اسلامی آمده است که مسلمانان از انجام کارهای مهم در ماه صفر، پرهیز و برای دفع آفات و بلایای این ماه بسیار صدقه دهند که بر همین اساس صدقه دارای شرایطی و مصارفی است.
استخاره در لغت به معنای طلب خیر کردن از خداوند است. در اصطلاح دینی، استخاره به معنای درخواست راهنمایی از خداوند برای انتخاب بهترین گزینه در مواقع تردید و سرگردانی است.
این پرسش که اگر زمان مرگ هر انسان از پیش در علم الهی مشخص است، چگونه در روایات اسلامی از تأثیر صدقه و صله‌رحم در تأخیر اجل سخن گفته می‌شود، از جمله شبهات رایج در حوزه معارف دینی است. بر اساس آموزه‌های قرآنی و دیدگاه اندیشمندان شیعه، اعمال نیک می‌توانند «اجل معلق» یا مشروط را به تأخیر بیندازند، بی‌آنکه تغییری در علم ازلی خداوند ایجاد شود.
تربت امام حسین(ع) یادگارِ خاکِ کربلا و نشانه‌ای از پیوند با فرهنگِ ایثار و ولایت است. در روایات، برای آن آثارِ معنوی و شفابخشی نقل شده و مؤمنان آن را با نیتِ توسل و طلبِ شفا به کار می‌برند.
عدد چهل در متون دینی نماد کمال و پختگی است، اما «چله‌های مرسوم» دستور شرعی نیستند و به عنوان تمرینات معنویِ تجربی، جایگاه «فضیلت» دارند نه «حکم تعبدی».
امیرالمؤمنین علی(ع)، نمونه‌ای کامل از فضایل اخلاقی و انسانی است. یکی از روایت‌های شاخص درباره ایشان، ماجرای «خاتم‌بخشی» است؛ وقتی حضرت در حال رکوع نماز، انگشتر خود را به فقیر بخشیدند. این روایت، که در منابع شیعه و اهل سنت نقل شده و به گفته مفسران، آیه ولایت در شأن آن نازل گردیده، الگویی روشن برای تربیت کودکان در مسیر مهر، کرامت و مسئولیت اجتماعی است.
غالباً این سؤال برای توده مردم مطرح است که در عین این که خداوند مکان و محلی ندارد، چرا هنگام دعا کردن چشم به آسمان می دوزیم؟ و دست به سوی آسمان بلند می کنیم؟ مگر العیاذ باللَّه خداوند در آسمان ها است؟
کتاب «اللوامع النورانیة فی أسماء علی و أهل بیته القرآنیة»، اثر ماندگار علامه سید هاشم بحرانی با رویکردی تأویلی و تکیه بر گنجینه روایات اهل بیت (ع)، پرده از حقایقی مستور در بطن قرآن برمی‌دارد؛ در این کتاب طبق روایتی از امام باقر (ع)، آنچه در آیه ۴۱ سوره بقره مورد تأکید قرار گرفته و کفر به آن نهی شده، مقام و منزلت امیرالمؤمنین (ع) است.
امیرالمومنین علی علیه‌السلام فرمود: هرکس این ۶ آیه را هر صبح بخواند خداوند متعال او را از هر بدی و مرضی کفایت می‌کند.
گاهی در حرف‌های روزمره از عبارت‌هایی مثل «در پناه خدا و امام زمان باشی» استفاده می‌کنیم.
روایتی منسوب به امام صادق علیه‌السلام که در آن پس از توصیه به ازدواج، دستور طلاق داده می‌شود، به‌عنوان شاهدی برای افزایش رزق از مسیر طلاق مطرح شده است؛ بررسی دقیق متن روایت و آیات مرتبط نشان می‌دهد این برداشت، با مقصود اصلی روایت فاصله دارد.
حضرت آیت الله جناتی به چند پرسش درباره تهمت اتهام زدن و بهتان پاسخ دادند.
پیامبر خدا محمد مصطفی ( که درود خدا بر او باد) در روایتی فرمود: روزگاری خواهد آمد که دین خدا تکه تکه خواهد شد. سنت من در نزد آنان بدعت و بدعت در نزد آنان سنت باشد، شخصیت های بزرگ در نزد آنها حیله گر خوانده می شوند و اشخاص حیله گر در نزد مردم، با شخصیت و وزین خوانده شوند.
امام صادق (ع) می فرمایند: کسی که بر سر در منزل خود آیه ای از قرآن نصب کند، از هر دعوا و اتفاق ناخوشایندی در امان می ماند و لطف خداوند همیشه شامل حال اعضای آن خانه خواهد شد.
اسلام فقط به کمک مالی بسنده نمی‌کند، بلکه حتی کارهای خدماتی و پشتیبانی غیر نقدی را نیز در شمار یاری‌رسانی به جهاد قرار داده است.
در روایات، انتظار ظهور امام زمان(عج) مانند حضور در ستاد فرماندهی ایشان و یا جهاد همراه با پیامبر(ص) شمرده شده است، این تشبیهات، روشنگر این واقعیّت است که یک نوع رابطه و تشابه در میان مسأله «انتظار» و «جهاد» وجود دارد. به این صورت که اگر انتظار حکومت جهانی مهدی اعتقادی عمیق باشد، سرچشمه دو رشته اعمال دامنه دار خواهد شد؛ اول: ترک هرگونه همکاری با عوامل ظلم و فساد، و حتّی مبارزه و درگیری با آنها؛ دوم: خودسازی و خودیاری و جلب آمادگیهای جسمی و روحی و مادّی و معنوی برای شکل گرفتن آن حکومت واحد جهانی.
اسلام زن را ذاتاً فرودست نمی‌داند، بلکه با حفظ اصل کرامت و تساوی انسانی، تفاوت نقش‌ها و زبان کنایه برخی روایات را باید در چارچوب تربیتی و نه تحقیر زن فهم کرد.
پیامبر(ص) فرمود: در قیامت، در بهشت به روی مسخره‌کننده باز می‌شود، اما هنگام ورود بسته می‌گردد. این تکرار می‌شود تا او بفهمد دارد مسخره می‌شود و دیگر حرکت نمی‌کند. این تجسم همان تمسخری است که در دنیا نسبت به آیات الهی و مؤمنان داشت. مسخره‌کنندگان در آخرت خودشان مسخره خواهند شد.
یکی از شخصیت‌هایی که به صورت مکرر در طول تاریخ اسلام مورد سوءتطبیق قرار گرفته، «سفیانی» است. این خطا ناشی از دو عامل است: وجود برخی شباهت‌های ظاهری و نسبی مانند انتساب به بنی امیه و دیگری، شرایط بحرانی سیاسی و اجتماعی.
این تصور که دعا کردن و توقع تغییر سرنوشت و امور ما با این عقیده که سرنوشت ما در علم و قضا و قدر الهی تعیین شده، منافات دارد، تصوری نادرست می باشد که از عدم شناخت حقیقت قضا و قدر و جایگاه دعا در این مسأله ناشی می شود. اگر لازمه ی قضا و قدر الهی این است که «هر کس با سرنوشتی معین و تغییرناپذیر از مادر متولد می شود و تلاش برای تغییر سرنوشت امری بیهوده می باشد!»، نه تنها دعا بلکه سایر اعمال انسان نیز فایده ای نخواهد داشت.
پرخور کسی است که خرما را با هسته‌اش می‌خورد!
نماز یکی از ارکان مهم دین اسلام محسوب می‌شود. اما صرف انجام حرکات و گفتن اذکار نماز برای قبولی آن کافی نیست. امامان شرایطی را برای قبولی نماز بیان کرده‌اند.
مرحوم آیت‌الله العظمی سید علی قاضی با احاطه‌ای کامل بر قرآن و روایات، برای رفع مشکلات روزمره همچون اضطراب، فراموشکاری، دفع شر دشمن و افزایش رزق، راهکارهایی عملی و معنوی ارائه کرده‌اند.
دیدن عزیزان از دست‌رفته در خواب، تجربه‌ای رایج اما رازآلود است. آیا این رؤیاها صرفاً ذهنی‌اند یا نشانه‌ای از ارتباط عالم برزخ با دنیا؟ روایات نقل‌شده از امام صادق(ع) و امام کاظم(ع) از نوعی آگاهی و زیارت ارواح نسبت به خانواده‌هایشان حکایت دارد؛ حضوری که بر اساس اعمال و منزلت افراد متفاوت است.
شیعه منتظر، نه با هر حادثه‌ای دچار هیجان زودگذر می‌شود و نه نشانه‌های قطعی را نادیده می‌گیرد.
رفتار یک مأمور جمع‌آوری زکات در زمان پیامبر اکرم (ص) بهانه‌ای شد تا ایشان در یک بیان موثر، اهمیت تقوا، دوری از دنیاپرستی و نگاه عبرت‌آموز به دنیا را یادآوری کنند. این داستان، درس‌هایی ارزشمند درباره مسئولیت‌پذیری، امانت‌داری و پرهیز از گمراهی در مسیر کسب مال و مقام را در خود جای داده است.
بررسی احادیث اسلامی نشان می‌دهد داشتن لباس‌های متعدد، حتی در تعداد زیاد، به‌خودی‌خود اسراف محسوب نمی‌شود و معیار اسراف در پوشاک، کیفیت استفاده و پرهیز از مصرف نابخردانه است.
دوران جوانی، نقطه عطف شکل‌گیری شخصیت انسان است؛ قرآنی که برای همه لحظات زندگی برنامه دارد، برای جوانان نسخه‌ای ویژه ارائه می‌دهد و الگوی «جوان شایسته» را با شاخص‌هایی روشن ترسیم می‌کند.
آنچه در دنیا ملاک برتری به حساب می‌آید، در جهان پس از مرگ ممکن است هیچ ارزش واقعی نداشته باشد. به همین دلیل است که مردم گاهی از مقام آخرتی خود غافل می‌مانند.
علامه طباطبایی در پاسخ به پرسشی مربوط به داستان‌های قرآن کریم بیان می‌کند: داستان های قرآن واقعی است و قرآن کتاب رمان وتخیلی نیست.