آیا برای رسیدن به کمال معنوی، پاکی دل و نیت خیر کافی است، یا عباداتی مانند نماز و روزه نیز ضروریاند؟ آیا میتوان با تکیه بر صفای باطن، از دستورات شریعت چشمپوشی کرد؟ و مهمتر از آن، آیا بدون نماز میتوان ادعا کرد که قلبی پاک داریم؟ اینها سوالاتی هستند که در این نوشتار به آنها پرداخته میشود.
در برخی از روایات اسلامی آمده است که مسلمانان از انجام کارهای مهم در ماه صفر، پرهیز و برای دفع آفات و بلایای این ماه بسیار صدقه دهند.
درباره روزهای هفته از پیامبر (ص) نقل شده است که از خدا برای امتش چنین درخواستی کرد: خدایا! در صبحگاهان امت من در روز شنبه و پنجشنبه برکت قرار ده!
اصرار بر استجابت دعا نه تنها مورد نهی نیست؛ بلکه در روایات تأکید شده که انسان در دعا کردن مداومت داشته باشد و از اجابت نشدن سریع آن دلسرد نشود.
در روایات اسلامی به قدری به «بسم الله الرحمن الرحیم» اهمیّت داده شده است که آن را چیزی هم ردیف «اسم اعظم الهی» معرفی می کند. و طبق مفاد روایات، اهمیّتش تا آن حد است که در صورت ترک آن ممکن است انسان مشمول مجازات های الهی گردد.