«بازشدن بخت»، «رفع مشکلات مالی» و «افزایش رزق»؛ وعدههایی که حالا در فضای مجازی برایشان قیمتهای عجیب تعیین میشود و حتی افراد مرفه را هم گرفتار میکند. یک کارشناس دینی هشدار میدهد پشت این بازار فقط یک کلاهبرداری مالی نیست؛ نسخههای ساختگی به نام دین میتوانند اعتقادات مردم را هم هدف بگیرند.
امید به رحمت الهی و شفاعت، مجوزی برای گناه نیست؛ چراکه گناه میتواند روح انسان را آلوده کند و زمینه توفیق توبه را از بین ببرد. در مکتب اهلبیت(ع)، اوج بندگی، پرستش عاشقانه خداوند است؛ نه معاملهای برای رسیدن به بهشت یا فرار از جهنم.
ایمانگرایی یکی از رویکردهای مهم در الهیات مسیحی است که در برخی قرائتها، ایمان را مقدم بر عقل یا حتی در تقابل با آن میداند؛ رویکردی که در سنت اسلامی، به دلیل اعتبار عقل در شناخت اصول دین، پذیرفته نیست.
رضا معممی مقدم، کارشناس مسائل دینی در گفتگو با پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ اظهار داشت: اگر کسی اسلام را قبول دارد، خدا و پیامبر(ص) را قبول دارد و وجوب نماز و روزه را نیز انکار نمیکند، اما به دلیل ضعف، غفلت، سستی یا گناه آنها را انجام نمیدهد، نباید بهسادگی حکم به خروج او از اسلام کرد.
توبه در فرهنگ دینی، فقط پشیمانی از یک گناه نیست؛ بلکه بازگشتی آگاهانه به سوی خدا و تصمیمی جدی برای تغییر مسیر زندگی است. در قرآن از «توبه نصوح» سخن گفته شده؛ توبهای خالص و عمیق که انسان را از بازگشت به گناه بازمیدارد. اما «نصوح» چه کسی بود و چرا داستان او با مفهوم توبه نصوح گره خورده است؟ بررسی آیات قرآن و روایات اهلبیت(ع) نشان میدهد که حقیقت توبه، در پشیمانی قلبی، جبران خطا و عزم جدی برای ترک گناه معنا پیدا میکند.
در روزگاری که برای خرید یک گوشی موبایل یا انتخاب یک مقصد سفر، ساعتها در گوگل جستجو میکنیم تا بهترین گزینه را انتخاب کنیم، پذیرش باورهای بنیادی زندگی بدون تأمل، نه تنها عقلانی نیست بلکه در تضاد با مسیر تعالی انسان است. اسلام، دین پرسش است نه دین چشمبسته و این نوشتار به واکاوی ضرورت ایمان مبتنی بر خرد میپردازد.
نفوذ دروغهای سیاسی به باورهای عمومی، قدرت تحلیل عقلانی را کاهش میدهد. ناهماهنگی شناختی، شناخت هویتمحور و استدلال انگیزشی، فرد را به تحریف و انکار واقعیت سوق میدهند. اثر نتیجه معکوس و مغالطه هزینه هدررفته نیز باعث میشوند فرد، برای حفظ هویت و سرمایههای پیشین، بر ادعای غلط خود پافشاری کند.
سرپیچی از مسیر فطرت الهی، نعمتهای الهی را از صورت مطلوب خویش خارج نموده؛ «باران رحمت» را به «سنگِ عذاب» مبدّل میسازد؛ تصویری که انسان را به تأمل در پیامدهای گناه، بازگشت به فطرت الهی و طلب آمرزش و رحمت الهی فرا میخواند.
پایان ماههای سوگواری محرم و صفر و فرارسیدن ماه ربیعالاول، در فرهنگ عامه ایرانیان نقطه عطفی در تغییر مناسبات اجتماعی و آیینها و آداب و رسوم بوده است؛ گذر از دو ماه سوگواری و ورود به ماهی که در باور عمومی گشایش و شادمانی به دنبال دارد، با آداب و رسومی همراه است که البته بخشی از آنها در گذر زمان ارتباط تنگاتنگی با خرافه نیز پیدا کردهاند.
هر بار که کسی عطسه میکند، بعضیها میگویند «صبر کن، عطسه شگون ندارد!»؛ اما آیا این باور واقعاً ریشه دینی دارد؟ در روایات اسلامی، عطسه نه نشانه بدیمنی، بلکه امری مرتبط با سلامت و شکرگزاری دانسته شده و برای عطسهکننده و کسی که عطسه او را میشنود، آدابی نیز بیان شده است. پس ماجرای «بعد از عطسه باید صبر کرد» از کجا آمده است؟
حدیث سلسلةالذهب از ماندگارترین سخنان امام رضا (ع) در مسیر حرکت به خراسان است؛ روایتی که توحید را دژ امن معرفی میکند، اما ورود به این دژ را بدون پذیرش ولایت و راهبری الهی کامل نمیداند.
پیش از طرح تشکیل دولت یهود، بازگشت یهودیان به فلسطین یکی از نشانههای تحقق پیشگوییهای آخرالزمانی تلقی شد.
ابلیس سالها خدا را عبادت کرد، اما تنها یک نافرمانی، همه آن عبادتها را بر باد داد. چرا عبادت طولانی شیطان نتوانست او را نجات دهد؟ پاسخ قرآن روشن است: ارزش عبادت تنها به رکوع و سجود نیست؛ آنچه انسان را به سعادت میرساند، اطاعت بیچونوچرای فرمان خدا و دوری از تکبر است؛ درسی که سرنوشت ابلیس برای همیشه پیش روی انسان قرار داده است.
کربلا هیچگاه صحنه نمایش نبوده است؛ اما این روزها کافی است سری به شبکههای اجتماعی بزنید تا انبوهی از ویدئوها را ببینید که اربعین را از مسیر بندگی به ویترینی برای تولید محتوا تبدیل کردهاند.
مرحوم آیتالله العظمی حاج سید احمد زنجانی با تأکید بر جایگاه ویژه زکات در آموزههای اسلامی، هشدار میدهد که بیتوجهی به این فریضه الهی تنها یک ترکِ واجب نیست، بلکه پیامدهای گستردهای برای جامعه به همراه دارد؛ از افزایش شکاف میان فقیر و غنی و گسترش اختلافات اجتماعی گرفته تا وقوع قحطی و از بین رفتن برکت.
ابلیس از مسیر فریب و ایجاد سوءتفاهمهای ظریف وارد میشود نه از راهی که انسان به سادگی متوجه دروغ بودن آن شود.
در کنار وصیتهای رایجی مانند طلب حلالیت و پرداخت بدهی، جملهای نیز بسیار شنیده میشود: «مقداری تربت داخل کفن یا همراه میت بگذارید.» این توصیه از کجا آمده، چه اندازه پشتوانه روایی و فقهی دارد و مرز درست آن با برداشتهای نادرست چیست؟
در عصرِ اپلیکیشنها که همه چیز باید مستقیم، فوری و بدون واسطه در دسترس باشد، انگاره ی توسل به اهلبیت گاهی با این پرسش روبرو میشود که آیا رجوع به غیرِ خدا، نادیده گرفتنِ حضورِ مستقیم اوست؟ این نوشتار با نگاهی به سیره اهلبیت و نظامِ اسبابِ عالم، تحلیل میکند که توسل نهتنها خدا را به حاشیه نمیراند، بلکه تنها راهِ رسیدنِ به توحیدی است که از پوسته ظاهر عبور کرده و به عمقِ هستی رسیده است.
در عصرِ اضطرابهای اقتصادی و نوساناتِ لحظهایِ بازارها، بسیاری از ما تمامِ تمرکزِ خود را بر امنیتِ مالیِ کوتاهمدت گذاشتهایم، در حالی که آموزههای دینی با تغییرِ پارادایمِ ذهنی، به ما میآموزند که چگونه داراییهای فانی را به سرمایههایِ پایدار و ابدی تبدیل کنیم و با دیدگاهی استراتژیک، توشهای برای آیندهای دور فراهم آوریم.
غیرت دینی مفهومی فراتر از یک تعصب خشک مذهبی است و در حقیقت توازنی دقیق میان خشم مقدس علیه ستمگر و اشکی لبریز از معرفت برای مظلوم ایجاد میکند که هویت شیعه را میسازد. این گزارش به بررسی چرایی پیوند گسستناپذیر کنشگری سیاسی و سوگواری عاطفی در زندگی مؤمنانه میپردازد.
در فرهنگ اسلامی و باورهای سنتی، برخی از زمان ها و موقعیت های نجومی مورد توجه قرار گرفته اند. یکی از این موارد، قمر در عقرب است؛ زمانی که ماه در محدوده صورت فلکی عقرب قرار می گیرد.
یافته های آماری و روانشناسی حاکی از آن است که برخلاف گذشته مردان استرالیا گرایش بیشتری به رعایت چارچوب های مذهبی نسبت به زنان در نسل z (زِد) دارند!
شكى نيست هر آغازى را انجام و هر شروعى را پايانى است جز ذات بى پايان خداوندى كه هم آغاز است و هم انجام. زمان نيز مانند تمام مخلوقات الاهى از اين قاعده مستثنا نيست. روزگارى بر دنيا سپرى شده كه ديباچه زندگى دنيايى به شمار مى آيد و زمانى نيز خواهد گذشت كه پايان اين كتاب خواهد بود. برگه هاى پايانى كتاب زندگى انسان در زمين «آخرالزمان» خوانده مى شود.
در دنیای امروز که مدیریت مالی بر پایه معادلات ریاضی و کاهش هزینهها بنا شده، نگاه سنتی به انفاق به عنوان یک هزینه یا کسر از سرمایه، با حقیقت بزرگ قرآنی در تضاد است؛ حقیقتی که انفاق را نه یک خروجی، بلکه یک ضریبِ رشد برای دارایی میداند.
استخاره در لغت به معنای طلب خیر کردن از خداوند است. در اصطلاح دینی، استخاره به معنای درخواست راهنمایی از خداوند برای انتخاب بهترین گزینه در مواقع تردید و سرگردانی است.
دعای دفع سحر حضرت علی (علیه السلام)، دعای مخصوص دفع سحر و جادو به نقل از امیرالمومنین (علیه السلام) که طبق نص روایت، در دفع سحر و طلسم موثر می باشد. این دعا همان دعای رفع سحر و جادو در مفاتیح است که مرحوم شیخ عباس قمی نقل فرموده است.
انتظار سازنده بهجای انتظار ویرانگر، بر محور عقلانیت و مسئولیتپذیری استوار است تا جامعه اسلامی را برای ظهور منجی و تحقق تمدن نوین آماده سازد.
آیا میتوان قیام امام حسین(ع) را جدا از غایت نهایی دین یعنی ظهور حضرت مهدی(عج) تحلیل کرد؟ اسماعیل شفیعی سروستانی در نشست علمی «تحلیل تمدنی قیام عاشورا»، ظهور را عصاره و خلاصه تمام مبارزات پیامبران میداند و معتقد است هرچه در تاریخ از تضاد خیر و شر میگذریم، در واقع در حال نزدیک شدن به خورشید حقیقت قدسی در روز ظهور هستیم.
حضرت آیتالله العظمی وحید خراسانی با نقلِ روایتی از امام صادق(ع) و سیره امام سجاد(ع)، تأکید میکنند که سجده بر این خاک مقدس نه تنها زمینهای هفتگانه را منور میسازد، بلکه قدرت عبور از حجابهای هفتگانه (یخرق الحجب السبع) را دارد و ظرفیتی بینظیر برای قرب الهی در نماز است.
ارادت و ادب به مقام امام حسین (ع) و رویکرد برادران اهل تسنن به اهلبیت (ع) متأثر از تمایل عالمان بزرگ اهلسنّت، بر محور محبّت اهلبیت بوده است.