«فرزند ۲ساله من چنگ میزند، اشیا را پرتاب میکند و دیگران را کتک میزند!آیا فرزند من پرخاشگر شده است؟ آیا این به معنای آن است که من رفتار منفی انجام دادهام؟ هر چه به او میگویم «نکن»، اما باز هم این کار را تکرار میکند. چهکار کنم؟»
حفاظت از هویت فرهنگی کودکان را باید یکی از حقوق نوظهور و بنیادین عصر دیجیتال دانست، این حق نه درباره بازگشت به گذشته است و نه درباره محدود کردن ارتباطات جهانی؛ بلکه درباره تضمین آن است.
کتاب «زائره کوچولو» نوشته سیدعلیاصغر علوی، با روایت سفر یک دختر بچه به کربلا، تلاش کرده است آداب زیارت و حالوهوای این سفر معنوی را با زبانی ساده و متناسب با دنیای کودکان بازگو کند.
کودکان امروز بیش از هر زمان دیگری در محاصره صفحههای نمایش، بازیهای رایانهای و شبکههای اجتماعی قرار دارند؛ اما در میان همه هشدارها درباره آسیبهای فضای مجازی، کمتر از فاصله گرفتن آنها با کتاب سخن گفته میشود. روز ملی ادبیات کودکان و نوجوانان فرصتی است تا این پرسش مطرح شود که آیا ادبیات کودک امروز توانسته همچنان با نسل جدید ارتباط برقرار کند؟
مرکز قرآنی «النور» در غزه با وجود کمبود قرآن و قرآنهای پاره هر روزه پذیرای کودک و بزرگسال برای آموزش قرآن است.
یک پژوهشگر حقوق بینالملل کودکان با هشدار نسبت به گسترش پدیده «استعمار دادهای» تأکید کرد که کودکان به دلیل ناآگاهی از نحوه جمعآوری و بهرهبرداری از اطلاعات شخصی، بیش از سایر کاربران در معرض نقض حریم خصوصی و بهرهکشی اقتصادی در فضای مجازی قرار دارند.
یک نویسنده و شاعر در روز ادبیات کودک و نوجوان،از چالشهای ادبیات کودک امروز، نسبت کتاب و فناوری و آینده قصهگویی برای نسل دیجیتال میگوید.
کتاب «خیمه ماهتابی» با روایتی فانتزی و زاویهدیدی متفاوت، وقایع سفر کاروان امام حسین(ع) تا عاشورا را از زبان یک خیمه برای کودکان و نوجوانان روایت میکند.
تماشای تلویزیون فرصت تجربههای مهم را از کودکان میگیرد، تجربههایی مثل بازی کردن، کشف کردن، خراب کردن و دوباره ساختن، همان چیزهایی که برای رشد آنها لازم است.
کتاب «بزرگتر از همهی همه» نوشته سنا ثقفی، با روایت دو داستان کودکانه و مفاهیمی چون ایمان، شجاعت و توکل را با الهام از جمله «خدای ما از همه بزرگتر است» برای کودکان روایت میکند.
بعضا والدین شاغل ناگزیرند برای نگهداری از فرزندان از خانواده خود کمک بگیرند اما به گفته یک روانشناس، برای جلوگیری از چند تربیتی شدن و یا تضاد تربیتی کودک لازم است مرز نقشها و مسئولیتها بهروشنی مشخص شود؛ هرچند استفاده از تجربه پدربزرگ و مادربزرگ، در کنار حفظ مسئولیت نهایی والدین، در تصمیمهای تربیتی، بهترین راه برای ایجاد محیطی امن، آرام و هماهنگ برای رشد کودک خواهد بود.
مساجد استان بلیده الجزایر، با آغاز تعطیلات تابستانی تعداد زیادی از کودکان علاقهمند به حفظ قرآن کریم را به خود جذب میکنند.
زمانی دوستیها با توپ پلاستیکی و دروازههای سنگی شکل میگرفت. امروز بسیاری از نوجوانان در مسابقات FIFA یا تیمهای آنلاین PUBG با هم رقابت میکنند. زمین بازی عوض شده، اما مسئله اصلی همچنان همان است؛ انسانها از دل بازیها مهارت دوستی، همکاری و حل اختلاف را یاد میگیرند.
جهان دیجیتال، یکی از بنیادیترین ویژگیهای تاریخ بشر را دگرگون کرده است؛ جهان جدید کمتر فراموش میکند. آنچه یک کودک امروز میبیند، جستوجو میکند و مینویسد در حافظه سامانههای دیجیتال باقی بماند. این تحول، پرسشی عمیق و بنیادین را پیش روی حقوق کودک قرار داده است: آیا کودکان حق دارند از حافظه دائمی سامانههای هوشمند رها شوند؟
همزمان با ایام سوگواری و مراسم بدرقه پیکر رهبر شهید، حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای، پایگاه تخصصی کودک ایرانصدا مجموعه صوتی «قصه قهرمانها» را به صورت رایگان در اختیار مخاطبان قرار داد؛ مجموعهای مستند و داستانمحور که با هدف آشنایی نسل کودک و نوجوان با سیره، مبارزات و سبک زندگی ایشان تولید شده است.
امامت برای کودک اگر فقط یک تعریف کتابی باشد، مبهم میماند. اما وقتی آن را در قالب یک داستان ساده و نزدیک به زندگی روزمره توضیح دهیم، مفهوم امام به شکل یک راهبلد مهربان در ذهن او جا میگیرد.
همه والدین دوست دارند فرزندانی شاد و پرانرژی تربیت کنند تا در سنین بزرگسالی در برابر اتفاقات تابآورتر باشند و بتوانند به تنهایی از پس مشکلات خود برآیند.
اصرار کودکان به خواندن مکرر یک کتاب آشنا، نه یک عادت ساده، بلکه نیازی عمیق برای کسب امنیت عاطفی و رمزگشایی از ساختار زبان است؛ رفتاری که با چند تکنیک ساده میتواند به موتور محرک خلاقیت آنها تبدیل شود.
صدای روضهخوان بلند شده است. چراغها که خاموش میشود بچهها میدوند توی بغل مادرها و بهانه هر شبه را شروع میکنند: گریه نکن، منو ببر پیش بابا! و...بهتر نیست بچهها در حسینیه کودک سرگرم باشند و وسط روضه بزرگترها ندوند؟!
کتاب «دایناسور خندان خندان»، با روایتی ساده و مصور، به آموزش شناخت و پذیرش احساسات مختلف در کودکان میپردازد و نشان میدهد که خنده و شادی تنها بخش کوچکی از تجربههای هیجانی انسان است.
«هیئت کودک» فقط یک ایده نظری نیست؛ این روزها در شهرهای مختلف ایران، از پایتخت تا شهرستانهای کوچک، گروههایی با خلاقیت و امکانات متفاوت، فضایی برای انس کودکان با سیدالشهدا(ع) طراحی کردهاند.
کتاب «پرنده در گودال»؛ روایتی نمادین از عاشورا برای گروه سنی کودک است که به قلم مسلم ناصری از سوی نشر جمکران منتشر شده است.
بسیاری از والدین میگویند کودکان امروز زودتر از گذشته نگران میشوند. اضطراب امتحان، نگرانی از مقایسه شدن با دیگران یا حتی ترس از آینده مسائلی است که برخی کودکان در سنین پایین تجربه میکنند.
کودکان تنها با کتاب خواندن سرگرم نمیشوند؛ آنها در دل داستانها قهرمان پیدا میکنند و همان قهرمانها آرامآرام بخشی از هویتشان را میسازند. پرسش مهم این است که کودکان ایرانی امروز بیشتر با چه قهرمانهایی بزرگ میشوند.
کودکان پیش از آنکه کلمات ما را بفهمند، احساسات ما را دریافت میکنند. اگر حضور در هیئت با تعجیل، اضطراب دیر رسیدن یا تذکرهای مداوم «دست نزن» و «بنشین» همراه باشد، ذهن کودک بین محرم و استرس پیوند برقرار میکند.
یک روانشناس با تاکید بر اینکه کودک بیشفعال (ADHD) کودک "شیطون و شلوغی" نیست بلکه فقط برای جلب توجه، رفتار و کنترل هیجانات خود به حمایت بیشتری نیاز دارد و در این میان تشخیص درست و به موقع بیش فعالی، آموزش والدین، حمایت مدرسه و در صورت لزوم دارو درمانی، میتواند آینده بهتری برای او رقم بزند.
حضور کودکان در مجالس دینی، نه یک مزاحمت، بلکه سرمایهگذاری برای آینده معنوی جامعه است، اما آیا هیئتهای مذهبی این حضور را فرصت میبینند یا تهدید؟ در اولین شماره از مجموعه «گام اول در راه حسین(ع)»، اهمیت جایگاه کودک در هیئتهای مذهبی و رویکردهای موجود در مواجهه با کودکان را مرور میکنیم.
بسیاری از والدین میخواهند فرزندانی دیندار، باانگیزه و اهل معنویت پرورش دهند، اما گاهی عجله، فشار و انتظار بیش از حد نتیجهای معکوس میسازد. در این گزارش مبلغ، نگاهی میکنیم به اینکه چگونه میتوان بدون اجبار، ایمان را در دل کودک به تجربهای دلنشین و انتخابی تبدیل کرد.
«کودک قانونمدار من» اثری آموزشیتعاملی که با بهرهگیری از داستان، تصویر و بازی، تلاش میکند مفاهیمی مانند رعایت قانون، مسئولیتپذیری را به زبانی ساده و قابل فهم برای مخاطب کودک ارائه دهد.
جامعهای که کودکانش توانایی خیالپردازی را از دست بدهند، بخشی از ظرفیت نوآوری، خلاقیت و انسانیت خود را از دست خواهد داد. زیرا بسیاری از بزرگترین دستاوردهای بشری، روزی فقط یک رؤیا در ذهن کودکی بودهاند.