چه چیزی باعث شده است شخصیت پیامبر اسلام(ص) چهارده قرن پس از ظهور اسلام همچنان مورد توجه مورخان، فیلسوفان، نویسندگان و دینپژوهان غیرمسلمان باشد؟ نگاهی به دیدگاه چهرههایی چون ویل دورانت، تولستوی، کارلایل، گاندی، گوته و کارن آرمسترانگ نشان میدهد که هر یک از زاویهای متفاوت، بر مؤلفههایی همچون توحید، اخلاق، صلح، عدالت، وحدت اجتماعی و نقش تمدنی پیامبر اسلام(ص) تأکید کردهاند.
اختلاف درباره روز ولادت پیامبر اکرم(ص) در حالی میان شیعه و اهلسنت وجود دارد که اصل تولد آن حضرت در ماه ربیعالاول و در سال عامالفیل مورد اتفاق است؛ اما بررسی منابع تاریخی نشان میدهد که تفاوت در نقل روز ولادت، با شرایط فرهنگی و تاریخی جامعه عرب در آن دوران ارتباط دارد.
سیره اهلبیت(ع) نشان میدهد که مسیر جذب مردم به مکتب آنان از اختلافافکنی نمیگذشت؛ علم، اخلاق، گفتوگوی منطقی و رفتار نیک، ابزار اصلی ائمه(ع) برای جلب محبت مسلمانان و حفظ وحدت جامعه اسلامی بود.
پیامبر اکرم(ص) همه انسانها را بدون هیچ استثنایی همچون فرزندان عزیز و پارهای از وجود خویش میدانست و خیر، سعادت و هدایت همه آنان را میخواست. هنگامی که مشاهده میکرد انسانی در مسیر گمراهی و هلاکت قدم برمیدارد، به شدت اندوهگین میشد؛ درست مانند پدری دلسوز که از گرفتار شدن فرزندانش در تباهی و نابودی رنج میبرد.
اختلافات مذهبی میان شیعه و اهل سنت ریشههایی تاریخی دارد، اما در کنار این تفاوتها، اشتراکات بنیادینی نیز وجود دارد که همواره زمینهساز تلاش برای تقریب و همگرایی بوده است؛ از تجربههای تاریخی در ایران و جهان اسلام تا شکلگیری اندیشه وحدت اسلامی در دوران معاصر، همه نشان میدهد که کاهش شکافهای مذهبی و تقویت همبستگی مسلمانان، دغدغهای دیرینه و همچنان ضروری است.
رئیس پژوهشکده تاریخ و سیره اهل بیت(ع) پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی گفت: در دوره پیامبر(ص) زنان در امور سیاسی و اجتماعی و فرهنگی دخالت می کنند حتی در امور اقتصادی و نظامی هم فعالیت می کنند. در غزوه حنین برخی زنان در کنار مداوای مجروحان، سلاح به دست گرفتند و از جان پیامبر (ص) دفاع کردند.
انتخاب حضرت خدیجه (س) برای ازدواج، بیش از آنکه انتخاب یک موقعیت اجتماعی باشد، انتخاب یک شخصیت والا بود.
در روزگاری که سامرا به پادگانی محصور برای امام یازدهم و شیعیان تبدیل شده بود، سازمان وکالت نه فقط یک نهاد مالی، بلکه شریان حیاتی ارتباط و حفظ هویت شیعه بود که زمینهساز گذار به دوران غیبت شد.
کتاب «توحید ربوبی از وحی تا وهم» با نگاهی پژوهشی تطبیقی به حقیقت توحید ربوبی در دیدگاه امامیه و وهابیت می پردازد.
شهادت حضرت محسن (ع) یکی از مظلومانهترین وقایع تاریخ اسلام است و در منابع معتبر ذکر شده است. اما بزرگداشت این واقعه، نیازمند دقت تاریخی و هماهنگی با سیره اهلبیت (ع) است. نادیده گرفتن دهه محسنیه به معنای انکار شهادت حضرت محسن (ع) نیست، بلکه به معنای پرهیز از تحریف تاریخی و حفظ تعادل در مناسبتهای دینی است.
یکی از رویدادهای مهم تاریخ اسلام مربوط به هجرت حضرت پیامبر اکرم صلیالله علیه و آله از مکه به مدینه است و خداوند حداقل سه آیه از آیات قرآن را در همین حوالی زمانی نازل کرد.
هجرت پیامبر (ص) از بیعتهای عقبه تا معجزات غار ثور، مسیرِ پیریزی تمدن اسلامی را در پرتو آیات الهی رقم زد.
برخلاف تصورات رایج که فتوحات نظامی را عامل اصلی گسترش اسلام میدانند، شواهد تاریخی نشان میدهد اسلام در شرق آسیا با قدرت نرمِ تجارت و اخلاق گسترش یافته است. بازرگانان مسلمان با تکیه بر اصول انسانی، اعتماد مردمان این مناطق را جلب کردند و مدلی ماندگار از تمدنسازی را ارائه دادند که امروز نیز میتواند الگوی دیپلماسی فرهنگی باشد.
لیلةالمبیت از جلوههای ایثار امیرالمؤمنین علیهالسلام در تاریخ اسلام است؛ شبی که همزمان با هجرت پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله از مکه به مدینه، علی علیهالسلام با فدا کردن جان، نقشه دشمنان را ناکام گذاشت و تصریح شیخ مفید، شرافت دنیا و دین را به دست آورد.
در روزهای پایانی عمر پیامبر اکرم(ص)، زمانی که سایه رحلت بر مدینه سنگینی میکرد، اتفاقاتی رخ داد که فراتر از یک سوگواری ساده بود. این روزها، دوران انتقال از رسالت به امامت و تعیین نقشهراه برای امت بود؛ پیامهایی که تاریخ گاه در میان هیاهوی سوگ، از اهمیت حیاتی آنها غافل شده است.
تقلیل مسئله خلافت پیامبر صلی الله علیه وآله به یک انتخاب سیاسی عادی سبب وهن رسالت نبوی است.
دوران امام حسن مجتبی(ع) از تلخترین مقاطع تاریخ اسلام بود؛ زمانی که خیانت کوفیان و فرماندهان، امکان مقابله با معاویه را از میان برد. امام با پذیرش صلح، نه از سر سازش، بلکه برای خنثیکردن توطئه معاویه و حفظ خط اصیل اسلام، شکوهمندترین نرمش قهرمانانه تاریخ را رقم زد.
«تاریخ قرآن» بخشی از علوم قرآنی است که به بررسی سرگذشت متن وحی از لوح محفوظ تا امروز میپردازد و با الهی بودن قرآن یا دوران پس از پیامبر (ص) منافاتی ندارد.
قرآن کریم هدف بعثت پیامبران را تنها دعوت زبانی نمیداند؛ بلکه آن را آغاز تحولی بزرگ برای ساختن انسان و جامعهای بر مدار ایمان معرفی میکند. جامعهای که در نگاه قرآن، پیش از هر چیز با باور به خدا و پایبندی به راه الهی هویت پیدا میکند.
ذوالقرنین شخصیتی مؤمن، مقتدر و عدالتطلب است که بر اساس دیدگاه مشهور قرآنپژوهان، اگرچه پیامبر نبود، اما حکومتی گسترده و صالح داشت.
دعوت پیامبر اکرم(ص) محدود به زمان بعثت نیست،امروز نیز همه مسلمانان مخاطب این دعوت الهی هستند و تا زمانی که به آن پاسخ ندهند، تزکیه، تعلیم و پیشرفت حقیقی در زندگی فردی و اجتماعی محقق نخواهد شد.
پیامبر(ص) وقتی یهودیان بنینضیر عهدشکنی کردند و قصد ترور ایشان را هم داشتند، اقتصاد آنها را هدف قرار داد و مجبور به تسلیمشان کرد.
مسیر پیادهروی کربلا امروز جادهای هموار و امن برای میلیونها عاشق است؛ اما این جاده در طول قرنها با خون زائرانی فرش شده که برای یک سلام، بهای قطع عضو و مرگ را به جان خریدند.
اباضیه یکی از جریانهای قدیمی در تاریخ مذاهب اسلامی است؛ مذهبی که از قرن نخست هجری شکل گرفت و امروز در عمان، بهعنوان مذهب رسمی این کشور، پیروان فراوانی دارد.
اولین تصاویر از حرم امام رضا(ع) ۱۶۰ سال قبل توسط یک عکاس ایتالیایی ثبت شد.
یافتهای تازه در جریان مرمت کاروانسرای تاریخی پاسارگاد نشان میدهد آرامگاه کوروش قرنها پس از سقوط هخامنشیان، به عنوان «مشهد مادر سلیمان» یکی از زیارتگاههای مهم فارس بوده است.
جنگ نهروان برخلاف جنگهای جمل و صفین که مواجهه با عهدشکنان سیاسی و دنیاطلبان شام بود، رویارویی با جریانی بود که از درون جبهه خودی سر برآورد.
از عصر آتش و عطش در کربلا تا روزهای سنگین اسارت در کوفه و شام، کودکان اهلبیت سهمی بزرگ از مصیبت داشتند؛ سهمی که گاه در میان روایت دلاوریها و خطبهها کمتر دیده میشود. مقاتل و منابع تاریخی، از نگاههای هراسان، لبهای خشک، داغ پدر، تازیانه راه و غربت خرابه شام خبر میدهند؛ از کودکانی که در کنار قهرمانان کربلا، خود نیز قهرمانان صبر بودند.
کوفه در سالِ ۴۱ هجری، تنها صحنهیِ یک منازعهیِ سیاسی نبود؛ این شهر به نمونهای تاریخی از فروپاشیِ سرمایهیِ اجتماعی، بیثباتیِ هویتی و ناتوانیِ جامعه در ایستادن کنارِ رهبریِ حق تبدیل شد. در چنین فضایی، امام حسن مجتبی (ع) نه فقط با سپاهِ شام، بلکه با سستیِ ارادهها، تزلزلِ وفاداریها و تنهاییِ دردناکی روبهرو شدند که ریشه در بحرانهایِ عمیقِ اجتماعیِ کوفه داشت.
سلمان فارسی از شخصیتهای اسلامی بلندآوازه و از صحابه معروف پیامبر اکرم(ص) است که از چنان درجه بالایی برخوردار است که پیامبر(ص) او را از اهلبیت(ع) خود خواند.