در دل جنگ جهانی اول، ایران بیطرف اعلام شد اما قربانی بزرگ جاهطلبی قدرتها گشت؛ قحطی و مرگ، نیمی از جمعیت کشور را بلعید، در حالی که اسناد این فاجعه همچنان در لابهلای اسرار انگلیس مدفون مانده است.
چهار سال حکومت علوی حاوی این درس بود که باید با جدیت با جریانهای فساد داخلی مبارزه آشکار کرد.
سلمان فارسی، زرتشتیای حقیقتجو که پس از مسیحیت، با مشاهده نشانههای نبوت در مدینه، اسلام آورد و از یاران نزدیک پیامبر و امام علی شد.
امام علی(ع) در اولین نامه به معاویه، ضمن اعلام خلافت با همان روش خلفای پیشین، خواستار بیعت گرفتن برای حضرت و تحویل شام به عبدالله بن عباس شد. معاویه به جای پاسخ منطقی، پروپاگاندا کرد و طومار خالی همراه قاصدی فرستاد که سخنان توهینآمیزی درباره خونخواهی عثمان در مسجد کوفه فریاد زد. امام او را امان داد. قاصد شیفته حضرت شد، از بازگشت به شام خودداری کرد و علیه معاویه شعر گفت. معاویه گفت: انتخاب او برای مقابله با علی به ضرر ما تمام شد.
قرآنی که می گوید: گرامی ترین شما نزد خدا، پرهیزکارترین شما است، چگونه این تبعیض غیر منطقی را می پسندد؟ این حکم، به هیچ وجه با تاریخ سازگار نیست؛ زیرا بسیار کسانی بودند که روزی در ردیف مهاجران و انصار بودند، و سپس از راه خود منحرف شدند، و مورد خشم و غضب پیامبر(ص) قرار گرفتند. این موضوع با دلیل عقل نیز سازگار نیست؛ زیرا عقل، هیچ گونه امتیازی برای یاران پیامبر(ص) بر دیگران قائل نمی باشد، چه تفاوتی میان «ابو جهل ها» و کسانی است که نخست ایمان آوردند، سپس از آئین او منحرف شدند!؟
اینگونه نیست که بعثت همه پیامبران الهی در یک منطقه خاصّی بوده باشد؛ بلکه برای هر امّتی پیامبر و رسولی ارسال شده است تا بر ایشان اتمام حجّت شود. البته نام همه پیامبران بر ما معلوم نیست و تنها نام بعضی از آنها در قرآن ذکر شده است. اگر تعداد پیامبران بیشتری در خاورمیانه ظهور کرده اند به خاطر مرکزیّت خاورمیانه و صاحب تمدّن بودن آن است؛ چون دین به راحتی از این مناطق به مناطق دیگر گسترش می یافت.
«مدیریت علمی و تخصصمحور»، «تعهد و معنویت» و «توجه به نقش و نظارت مردم» سه مؤلفه اصلی در شیوه مدیریت رهبر شهید انقلاب بود که در تمام سالهای مسئولیت ایشان مبنای انتخاب و عملکرد مدیران بود.
مهمترین پیام عاشورا، تقابل میان «عزت و کرامت» با «ذلت و بردگی» است. امام حسین (ع) در پاسخ به پیشنهاد بیعت با یزید فرمود: «إنّی لا أری الموت إلا سعادة، و لا الحیاة مع الظالمین إلا برما»؛ مرگ را جز سعادت و زندگی با ستمگران را جز رنج نمیبینم. این نگاه، پایهگذار فرهنگی شد که در آن، «مرگ با عزت بهتر از زندگی با ذلت» است .
پس از پایان جنگ احزاب، پیامبر اسلام(ص) بهدلیل نقض پیمان از سوی بنیقریظه، حرکت بهسوی قلعههای آنان را آغاز کرد. گروهی از یاران پیامبر به فرماندهی علی(ع) مأمور شدند تا بهعنوان پیشقراول، قلعهها را محاصره کنند. در روایتهای تاریخی نقل شده که حضور علی(ع) تأثیر روانی مهمی بر روحیهی مدافعان قلعه گذاشت و زمینهی پایان مقاومت را فراهم کرد.
آنچه از امام صادق ماند، نه چون قدرتهای زودگذر بود، بلکه مدرسهای شد که طی قرنها چون درختی تناور بالید.
مهمترین موضوع در دعوت امام صادق(ع)، تبیین مسئله امامت بود.
یک پژوهشگر تاریخ اسلام از جهاد در جبهههای گوناگون با تشخیص امام و رهبر جامعه به عنوان مهمترین ویژگی شیعه امام صادق(ع) یاد کرد.
اولین ترفند عباسیان برای انحراف حرکت اعتراضی مردم، استفاده ابزاری از واقعه کربلا بود.
طبق برخی منابع تاریخی در چنین روزهایی سپاه فرعون در رود نیل غرق شد و امروز هم فرعونیان زمان که همان بنیاسرائیل هستند با جنایات و خون خواری هایشان در حال غرق شدن هستند.
جلال الدین خوارزمشاه که شاهد فروپاشی امپراتوری عظیم پدرش و آوارگی خاندانش بود، به جای تسلیم یا پناهندگی به دربار دشمن، استراتژی «جنگ نامتقارن» و «مقاومت فعال» را برگزید.
پژوهشگر حوزه علمیه امام حسن عسکری (ع) از بازخوانی الگوی مبارزه با دشمن در سیره حمزه سیدالشهدا و عبدالعظیم حسنی(ع) گفت.
۱۴۰۰ سال پس از واقعه احزاب و جنگ خندق، باز هم احزاب یهود و متحدانش به سدمحکم و خندق ایرانیان برخورد کرده و به مدد الهی و نصرت هایش شکست سخت در انتظار آنهاست.
رهبر شهید انقلاب از هنرمندان خواستند تا با هنرهای نمایشی و تجسمی شخصیت بزرگمردی همچون حمزه را به تصویر بکشند.
تمدن واقعی نه در مذهب سازمانی و نه در دین دولتی متولد میشود؛ بلکه در سبک زندگی آرمانی شکل میگیرد. جایی که انتخابهای معنوی از دل استقلال، شعور و ایثار برمیخیزند، نه از ترس و مصلحتاندیشی. در همین تأملها بود که جایگاه امام شهید در ذهنش روشنتر شد. او فهمید که شخصیتهایی مانند امام خامنهای شهید، که عمر خود را در پیوند میان قرآن، مقاومت و بیداری امت صرف کردند، صرفاً یک رهبر سیاسی یا دینی نبودند؛ بلکه نمونهای از انسان تمدنساز قرآنی بودند. انسانی رشدیافته که اندیشه، جهاد، فرهنگ و تربیت را در یک مسیر واحد قرار میدهد.
کشف کتیبۀ سلیمان از مرموزترین اتفاقات جنگ جهانی اول است که در دل سربازان بریتانیا در جنگ جهانی اول باقی ماند.
اینکه انبیا معمولاً در فقر و در ظاهری ساده ظهور میکردند، به خاطر این بود که افراد با رغبت و میل عقلانیت ایمان بیاورند و الّا اگر مثل پادشاهان بودند مردم هیچ وقت به اینها ایمان نمیآوردند.
سمیه اسلامی؛ نویسنده و محقق ادبیات پایداری و مقاومت در پیامی با اشاره به آنکه این شبها من نیز مانند شما در خیابانها و میدانهای شهر هستم و شاهدم زن، مرد، پیر و جوان، همه با هم در خیابان حضور دارند و یکصدا فقط یک نام را فریاد میزنند: «ایران»؛ «ایران» و «ایران» اظهار کرد: اتحاد مردمان در این یک کلمه، کاری کرده که دشمن انگشت به دهان بماند.
در یادداشتهای تحلیل قرآنیِ و تحولات اخیر در جریان جنگ رمضان، به صف بندی نیروهای در حال پیکار با منطق قرآنی میپردازیم.
پیشرفت و پیروزی امت در گرو همراهی آگاهانه با ولیّ خداست، اما سستی، مصلحتطلبی و نافرمانی از امامان، موجب شکست و گرفتارشدن مردم در حکومتهای ستمگر شده است.
شهادت امام علی(ع) نشان داد: پیادهسازی عدالت همواره با مقاومت ذینفعان نظامهای ناعادلانه مواجه میشود.
مزار امام علی (ع) تا حدود 100 سال مخفی بود تا آنکه امام صادق علیه السلام محل آن را برای عموم مردم آشکار کرد.
آنچه میخوانید فرازهایی از اولین خطبۀ امام حسن پس از شهادت امیرالمؤمنین علیهماالسلام است که در مسجد کوفه، ایراد شده است. امروز، که نیروهای مقتدر و سلحشور نظامی و انتظامی جمهوری اسلامی ایران از سپاه پاسداران و ارتش گرفته تا محور مقاومت در جبههای تمامعیار رودرروی تهاجم گستردۀ آمریکاییـصهیونیستی ایستادهاند، بازخوانی این خطبه، بیش از هر زمان دیگری، حیاتی و راهگشاست.
فتح مکه یکی از روشنترین نمونههای تحقق وعدههای الهی در تاریخ اسلام است، جایی که مسلمانان پس از سالها آزار، جنگ و فشار سرانجام پیروز شدند. این رویداد تاریخی نشان داد وعده نصرت الهی برای مؤمنانی که در مسیر حق استقامت میکنند، حتی در سختترین روزها نیز محقق خواهد شد.
محراب، در تاریخ تشیع، فقط جایگاه پیش نمازی نیست؛ نماد استقامت در طوفانهاست. از مسجد کوفه تا حسینیههای امروز، محراب یادآور صحنهای تکراری در تاریخ است، شهادت پیشوایانی که تیغ استکبار را از سر امت کوتاه کردند، اما خنجر نفاق را بر فرق خویش چشیدند. این نوشته روایتی است از شباهت دو رهبر که در ماه نزول قرآن، در اوج مظلومیت و صلابت، به دیدار معبود شتافتند.
بررسی غزوات پیامبر اکرم (ص) تنها یک بازخوانی تاریخی نیست؛ بلکه ارائهی یک الگوی راهبردی و تمدنی است که میتواند برای مدیریت بحرانهای پیچیده جهان امروز (از تروریسم تا جنگهای روانی) کارکرد داشته باشد. در دنیای مدرن، گاه «جهاد» با «خشونت» یا «توان نظامی صرف» اشتباه گرفته میشود. سیره غزوات پیامبر (ص) ثابت میکند که قدرت واقعی در «اوجگیری اخلاقی» و «بازداشتن دشمن از طریق شایستگی» نهفته است.