شکافته شدن دیوار کعبه برای تولد امیرالمؤمنین علی(ع)، تنها یک رویداد تاریخی نیست، بلکه نشانهای روشن از انتخاب الهی و پیوند ولایت با مرکز توحید است؛ واقعهای که جایگاه رفیع امام علی(ع) را در منظومه امامت و هدایت الهی تبیین میکند.
محاصره اقتصادی مسلمانان در شعب ابیطالب، یکی از سختترین و در عین حال درسآموزترین مقاطع تاریخ صدر اسلام است؛ دورانی که قریش با تحریم همهجانبه، کوشید نور ایمان را خاموش کند، اما صبر، توکل و استقامت پیامبر اکرم(ص) و یارانش، این توطئه را به شکست کشاند.
سه معجزه جاوید پیامبر صلیاللهعلیهوآله شامل قرآن، قبله مدینه و مباهله، هم جنبه علمی دارند و هم معنوی، و اثبات میکنند که پیامبری ایشان محدود به زمان و مکان نبوده است.
نبوت حضرت عیسی(ع) در نوزادی، یکی از شگفتیهای قرآن کریم است که نشان میدهد حقانیت و انتخاب الهی به سن و تجربه محدود نمیشود. این آموزه قرآنی، بهویژه درباره امامت امام جواد(ع) که در حدود هشت سالگی عهدهدار امامت شد، الگویی روشن برای فهم مقامهای الهی در کودکی ارائه میدهد.
اعتقاد به منجی، وجه مشترک ادیان ابراهیمی است که در فرازهای «عهد جدید» و روایات پیشوایان معصوم (ع)، با شباهتهایی شگفتانگیز در جزئیات ترسیم شده است. بررسی تطبیقی بشارتهای انجیل متّی درباره «ظهور پسر انسان» با احادیث امام باقر (ع) و امام صادق (ع)، از حقیقتی واحد در فرجام تاریخ حکایت دارد: جهانی سرشار از عدالت که در آن برگزیدگان از اقصینقاط عالم در چشم برهم زدنی گرد مدار منجی جمع میشوند.
آیتالله سید صدرالدین صدر، نه تنها یک مرجع تقلید صاحبنام و فقیهی چیرهدست،بلکه استوانه ثباتی بود که در یکی از بحرانیترین دورانهای تاریخ روحانیت ایران،نقش کلیدی در حفظ میراث تشیع ایفا کرد.
برخی منابع تاریخی گزارش میکنند که معاویه نهتنها با شخصیت و جایگاه امام علی(ع) دشمنی داشت، بلکه حتی نام آن حضرت را نیز برنمیتافت؛ تا جایی که دستور به منع نامگذاری فرزندان به نام علی(ع) و تغییر کنیه «ابوالحسن» داد؛ روایتی که نشاندهنده عمق تقابل سیاسی حکومت اموی با میراث علوی است.
متوکل عباسی بهمنظور مقابله با تهدیداتی که ازجانب قیامهای شیعی وهمچنین امام شیعیان متوجه حکومت نامشروع عباسیان بود،امام هادی علیهالسلام را به سامرا احضار کرد.
اهل بیت (ع) و هدایت افراد، دو رکن اساسی در آموزههای اسلامی هستند که پیوندی ناگسستنی با یکدیگر دارند. خاندان پاک پیامبر خدا (ص) نه تنها مظهر فضائل اخلاقی و انسانی هستند، بلکه به عنوان چراغهای هدایت، نقش بیبدیلی در راهنمایی و سعادت بشریت ایفا میکنند.
بازگشت عیسی(ع) به زمین، موضوعی است که هم در قرآن و هم در انجیل به آن اشاره شده و نقطه مشترک باورهای مسلمانان و مسیحیان به شمار میرود. بر اساس متون دینی، عیسی(ع) در آخرالزمان نه تنها دوباره ظاهر میشود، بلکه با دجال مبارزه کرده، عدالت الهی را برقرار میکند و زمینهساز حکومت جهانی با ارزشهای الهی خواهد شد. با وجود اختلافاتی مانند مسئله صلیب، اصل بازگشت او در هر دو دین تأکید شده و نقش تمدنی و نجاتبخش او در پایان زمان، مورد اتفاق است.
قبل از آن که پیامبر اسلام (ص) به رسالت الهی مبعوث شود، جوانی پرانرژی و صادق بود که مسیر زندگیاش را با تجربههای عملی و سفرهای تجاری شکل داد. از همراهی با کاروانهای قریش در شام تا تجارت با حمایت خدیجه (س)، همه این تجربهها، اخلاق برجسته و شایستگی او را برای رسالت آینده آماده کرد.
حجتالاسلام خلج با اشاره به شأن و جایگاه امامزاده سیدمحمد، گفت: مردم عراق درباره «سید محمد» چنین نگاهی دارند. ایشان را باب الحوائج می دانند و در دعواها، درگیریها و حتی در دزدیها مردم به دادگاه مراجعه نمیکنند بلکه به مزار «سید محمد» می آیند و غالباً همه چیز در همانجا فیصله مییابد و این بسیار در میان مردم عراق معروف است.
تاریخ گواه است: اقوامی که نافرمانی کردند، نابود شدند و تنها ایمانداران نجات یافتند. از نوح و عاد تا ثمود و شعیب، قرآن پر است از داستانهایی عبرتآموز که هشدار میدهد مسیر خطا میتواند سرنوشت ما را تغییر دهد. آیا امروز ما در همان مسیر قرار داریم؟
با بررسی مطالبی که درباره سیادت از سوی بزرگان فرقه اهل حق اظهار شده است، معلوم میشود که سیادت در مرام اهل حق مبنای مشخصی ندارد، چرا که گاهی با خواب دیدن سید میشود و گاهی دیگران برای او خواب میبینند. گاهی نیز با مراسم مخصوص و غیره سید میگردند.
تاریخ و تاریخ نگاری به عنوان یکی از ابعاد و مظاهر فرهنگ و تمدن حائز اهمیت است، زیرا شناخت و دریافت گونه های مختلف هر فرهنگ و تمدنی بدون دسترسی به تاریخ انواع هنرها و دانشهایی که در تمدن ظهور کرده یا تکامل یافته ممکن نخواهد بود. اسلام هم که دینی کامل و غنی و دارای فرهنگ و تمدن عالی است توجّه بسیاری به تاریخ و تاریخ نگاری دارد که در این نوشته به آن اشاره شده است.
مونت کارلو به نقل از روزنامه لوپینیون نوشت: این رفتار پاپ پاسخی متقابل به آنچه پیشتر رخ داده بود به شمار میآید؛ چرا که هنگامی که پاپ دو روز پیش پایش را بر باند فرودگاه گذاشت، از سوی هواداران حزبالله مورد استقبالی آشکارا گرم قرار گرفت.
برخلاف تصوّری که در تذکرهنامههای صفوی و قاجاری گسترش یافته، شواهد تاریخی نشان میدهد سادات در سدههای نخست هجری به مناطقی مانند دمشق، قاهره و حلب در حوزه نزدیک به مرکز خلافت مهاجرت کردند.
سینمای صهیونیستی با تمرکز ویژه بر پادشاهی داوود(ع) تلاش دارد روایتی بازسازیشده از تاریخ ارائه دهد؛ روایتی که نقش او را در حکومت سرزمین مقدس پررنگ میکند و با برجستهسازی این دوره مشروعیتی جعلی برای ارض موعود میسازد.
تسخیر بادها، به عنوان یک مرکب راهوار، چنان که می فرماید: (ما باد را مسخر او ساختیم تا مطابق فرمانش، به نرمی حرکت کند، و به هر جا او اراده نماید برود)؛ «فَسَخَّرْنا لَهُ الرِّیحَ تَجْرِی بِأَمْرِهِ رُخاءً حَیْثُ أَصابَ».
آیۀ «لا إکراه فی الدین» با جهاد اسلامی تعارض ندارد، زیرا جهاد برای تحمیل ایمان نیست، بلکه برای دفاع، رفع موانع دعوت و فراهمکردن فضای ایمان آزاد تشریع شده است.
یک فیلم بالیوودی، بنای یادبود عشق در هند را به نمادی از تفرقه تبدیل میکند. حالا بسیاری از مردم هند به یک داستان تاریخی در مورد انگیزه ساخت تاج محل شک کردهاند.
مسأله حجاب تنها مختص به دین مبین اسلام نیست بلکه سایر ادیان الهی و کتب آسمانی بر آن تأکید دارند. در قسمتی از تورات بر لزوم پوشش چادر به عنوان حجاب برتر اشاره شده است.
حجت الاسلام حامد کاشانی، کارشناس مذهبی درباره بلا در دنیا میگوید: هرچه باب الحواج میشناسیم، همه سلاطین بلا هستند.
کلام پیامبر اسلام (ص)، استوار بر حقیقت و واقعیت است هر چند علم تجربی به آن دست نیافته باشد.
از آنجایی که یکی از اهداف قیام حضرت صاحب الزمان (عج) برپایی عدالت است، یاران امام بر حسب شایستگی گزینش میگردند نه برحسب قومیت، اما در روایات زیادی آمده است که بیشتر یاران امام زمان (عج) را ایرانیان تشکیل میدهند.
پژوهشگر تاریخ در این باره که ایرانیان چگونه با اسلام آشنا شدند، گفت: ورود اسلام به ایران، نه یک «تقابل فرهنگی»، بلکه فرآیندی تدریجی و چندلایه بود؛ رخدادی که ریشههای آن در بحرانهای ساسانی، روابط دیرینه ایران و عرب و نقش گسترده ایرانیان در دستگاه اداریِ خلافت نهفته است. او روایت رایج از «مواجهه فرهنگها» را به چالش میکشد و تصویری مستند از پیوند ایران و اسلام ارائه میدهد.
این شکایت رسول مکرّم به خدای متعال است که میفرمایند: «وَ قالَ الرَّسولُ یا رَبِّ اِنَّ قَومِی اتَّخَذوا هٰذَا القُرآنَ مَهجورًا»، متأسّفانه بسیاری در دنیای اسلام با قرآن اُنس ندارند.
همانطور که همه ما شنیده ایم و در کتابها خوانده ایم روزی به نام آخرالزمان در این دنیا وجود دارد که هیچ کس جز پروردگار از آن خبر ندارد که چه رزوی است و چه زمانی اتفاق میافتد، اما برای وقوع چنین روزی نشانههایی در قرآن و کلام ائمه و امامان وجود دارد.
شیخ مفید نه تنها فقیهی ممتاز، بلکه عالمی جامع، معلمی فرزانه و شخصیتی الهامبخش برای همه عصرها بوده است. مطالعه زندگی و آثار او، الگویی بینظیر از تلفیق علم، تقوی، اجتهاد و معنویت در مسیر خدمت به دین و جامعه اسلامی ارائه میدهد.
اواسط قرن بیستم، جامعهٔ شیعهٔ هند با پدیدهای روبهرو بود که بسیاری از پژوهشگران آن را گسست نسلی از معرفت دینی توصیف کردهاند.