طبیعت در نگاه قرآن تنها مجموعهای از زیباییهای آفرینش نیست؛ آسمان و زمین، باران، رنگها، رویش دوباره گیاهان، ماه و ستارگان، همگی نشانههایی برای اندیشیدن در عظمت خالق هستیاند. قرآن کریم با دعوت انسان به تأمل در این پدیدهها، او را از غرور و خودبینی دور کرده و از مسیر شناخت طبیعت، به سوی توحید، معاد و جستوجوی حقیقت رهنمون میشود.